ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٧ - باب نادر- در آن ذكرى از علم غيب است

غيب ميدانيد؟ امام فرمود، حضرت ابو جعفر عليه السلام فرمود: چون علم الهى براى ما گشوده شود بدانيم و چون از ما گرفته شود ندانيم، علم راز خداى عز و جل است كه آن را با جبرئيل عليه السلام در ميان گذارد و جبرئيل آن را بمحمد صلّى اللَّه عليه و آله براز گويد و محمد بهر كه خواهد (از امامان عليهم السلام) براز گويد.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: علمى كه براى ائمه گشوده و گرفته مى‌شود غير از امور دينى و مطالبى است كه مردم از امام ميپرسند زيرا امام احكام دينى و سؤالات مورد احتياج مردم را هميشه ميداند، چنانچه در حديث است كه: ممكن نيست از امام چيزى بپرسند و او گويد: نميدانم، پس مقصود علوم ديگريست غير از احتياجات مردم (كه ما نميدانيم و نبايد هم بدانيم زيرا آنها راز است و مخصوص بامام) و همين علومست كه در هر شبانه روز و شبهاى قدر و جمعه براى امام حاصل مى‌شود.

٢-

سدير صيرفى گويد: شنيدم كه حمران بن اعين از امام باقر عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل (١٠١ سوره ٦) «خدا ايجادكننده آسمانها و زمين است» ميپرسيد: امام فرمود: خداى عز و جل همه چيز را با علمش ايجاد كرد، بدون آنكه نمونه قبلى داشته باشد، آسمانها و زمينها را آفريد در صورتى كه پيش از آن آسمان و زمينى نبود، مگر نميشنوى گفتار خودش را (٧ سوره ١١) «و عرش خدا روى آب بود» (پس اگر آسمان و زمين ميبود، عرش خدا روى آنها قرار ميگرفت) حمران عرضكرد: بفرمائيد معنى گفتار خداى جل ذكره را (٢٧ سوره ٧٢) «خدا غيب ميداند و كسى را بر علم غيب خود آگاه نكند» امام عليه السلام (دنبال آيه را) فرمود: «مگر پيغمبرى كه مورد پسند او باشد» بخدا كه محمد از پسنديدگان او بود و اما اينكه فرمايد: «خدا غيب مى‌داند» همانا خداى عز و جل عالم است بآنچه از خلقش غايب است نسبت بآنچه در علمش تقدير ميكند و حكم مى‌دهند پيش از آنكه آن را بيافريند و