ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٨٩ - باب مخصوص و جامع در فضيلت و صفات امام

(منصب امامت اكتسابى نيست) بلكه فضلى است از خدا كه بهر كس خواهد ميدهد پس چگونه ايشان را رسد كه امام انتخاب كنند در صورتى كه امام عالمى است كه نادانى ندارد، سرپرستى است كه عقب‌نشينى ندارد كانون قدس و پاكى و طاعت و زهد و علم و عبادتست، دعوت پيغمبر باو اختصاص دارد، از نژاد پاك فاطمه بتولست، در دودمانش جاى طعن و سرزنشى نيست و هيچ شريف نژادى باو نرسد، از خاندان قريش و كنگره هاشم و عترت پيغمبر و پسند خداى عز و جل است، براى اشراف شرفست و زاده عبد منافست، علمش در ترقى و حلمش كاملست، در امامت قوى و در سياست عالمست، اطاعتش واجبست، بامر خداى عز و جل قائمست، خير خواه بندگان خدا و نگهبان دين خداست: خدا پيغمبران و امامان را توفيق بخشيده و از خزانه علم و حكم خود آنچه بديگران نداده بآنها داده، از اين جهت علم آنها برتر از علم مردم زمانشان باشد كه خداى تعالى فرموده (٣٥- يونس) «آيا كسى كه سوى حق هدايت ميكند شايسته‌تر است كه پيرويش كنند يا كسى كه هدايت نميكند جز اينكه هدايت شود، شما را چه شده؟ چگونه قضاوت ميكنيد؟!! و گفته ديگر خداى تعالى (٣٥٩ بقره) «هر كرا حكمت دادند خير بسيارى دادند» و باز گفته خداى تعالى در باره جناب طالوت (٢٤٧ بقره) «خدا او را بر شما برگزيد و بعلم و تن بزرگيش افزود خدا ملك خويش بهر كه خواهد دهد و خدا وسعت بخش و داناست» و به پيغمبر خويش (ص) فرمود: (١١٣- نساء) «خدا بر تو كتاب و حكمت نازل كرد و آنچه را نميدانستى بتو تعليم داد، كرم خدا نسبت بتو بزرگ بود» و نسبت بامامان از اهل بيت و عترت و ذريه پيغمبر عليهم السلام فرمود: (٥٤- نساء) و يا بمردم نسبت به آنچه خدا