ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٧ - جنود عقل و جهل

اين صفات زشت را دارد بآنها متصف نگردد و آنها را در خود راه ندهد و مراد بعقل هم چنانچه در حديث اول گفتيم قوه‌ايست كه انسان را بفضائل و كارهاى نيك واميدارد و لشكريان او هم در برابر لشكريان جهل صف كشيده و هميشه نفس انسان ميدان معركه و محل زد و خورد و كارزار اين دو صف ميباشد.

١٥-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هيچ گاه پيغمبر با مردم از عمق عقل خويش سخن نگفت بلكه ميفرمود: ما گروه پيغمبران مأموريم كه با مردم باندازه عقل خودشان سخن گوئيم.

١٦-

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: دلهاى نادانان را طمع‌ها از جا برميكنند و آرزوهاى بى‌جا در گروشان ميگذارند و نيرنگها بدامشان مياندازند.

١٧-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود باعقلترين مردم خوش‌خلق‌ترين آنها است.

١٨-

ابو هاشم گويد: خدمت حضرت رضا عليه السّلام بودم و از عقل و ادب گفتگو ميكرديم حضرت فرمود: اى ابو هاشم عقل موهبت خدا است و ادب با رنج سختى بدست آيد پس كسى كه در كسب ادب زحمت كشد آن را بدست آرد و كسى كه در كسب عقل رنج برد بر نادانى خويش افزايد.

١٩-

اسحاق بن عمار گويد بحضرت صادق عرض كردم: قربانت گردم من همسايه‌اى دارم كه نماز خواندن و صدقه دادن و حج رفتنش بسيار است و عيب ظاهرى ندارد فرمود عقلش چطور است گفتم: عقل‌