دولت يار (نقد و بررسى كتاب آخرت و خدا، هدف بعثت انبياء)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

دولت يار (نقد و بررسى كتاب آخرت و خدا، هدف بعثت انبياء) - حامدنيا، رسول - الصفحة ١٠١

(ع) نقل مى‌كند كه پيامبر (ص) فرمود:

«اللّه‌مّ ارْحَمْ خُلَفائى. قيل يا رسول اللّه و مَنْ خُلَفائُك؟ قال الَّذين يَأتُون مِن بَعْدى وَ يَرْووُنَ عَنّى حديثى و سنتى‌

؛ خدايا! جانشينان مرا مورد رحمت خويش قرار ده. پرسيدند: يا رسول اللّه! جانشينان تو كيانند؟ فرمودند: آنان كه بعد از من مى‌آيند و حديث و سنّت مرا نقل مى‌كنند.»[١]

براى بررسى دلالت اين روايات بايد دو نكته را مورد توجه قرار داد:

الف) پيامبر در زمان خود سه منصب و مقام داشتند: ١- مرجعيّت‌دينى و بيان احكام‌الهى و ابلاغ‌وحى؛ ٢- مسئوليت قضاوت و رفع اختلافات و منازعات؛ ٣- رهبرى و رياست و زعامت جامعه‌اسلامى و تدبير آن. بر همه مسلمانان واجب بود كه در هر سه منصب از پيامبر (ص) اطاعت كنند.

ب) مقصود از راويان حديث و سنّت پيامبر در اين روايت كسانى كه فقط حافظ الفاظ حديثند و از كيفيت دلالت آنها آگاهى ندارند، نيستند؛ بلكه كسانى هستند كه از مهارت لازم در بررسى دلالت و صحّت احاديث و بيان مقصود اصلى و وجه صدور آنها برخوردارند در واقع؛ اين مهارت از عهده كسانى برمى‌آيد كه با تلاش و كوشش بسيار توانسته‌اند به مقام اجتهاد و فقاهت برسند. بنابراين، مقصود پيامبر (ص)، فقهايى هستند كه به‌عنوان جانشين آن حضرت مطرح شده‌اند.

بدين ترتيب منصبهايى كه پيامبر اكرم (ص) در زمان خود داشتند، براى فقها و علماى اسلام كه مصداق روشن بيان كنندگان سنّت پيامبرند، ثابت مى‌شود. لذا آنان علاوه بر مرجعيّت دينى و قضايى، عهده‌دار رهبرى سياسى جامعه اسلامى نيز خواهند بود.[٢]


[١] - وسايل‌الشيعه، ج ١٨، ص ٦٥؛ من لايحضره‌الفقيه، ج ٤، ص ٤٢٠ و الأمالى، ص ١٠٩، مجلس ٣٤، ح ١٤؛ بحارالانوار، ج ٢٠، ص ٢٥ و باب‌النوادر، ح ١٥٩١٩؛ مستدرك‌الوسايل، كتاب‌القضا، ابواب صفات‌قاضى، باب ٨، ح ١٠/ ٤٨/ ٥٢.

[٢] - ر. ك. به: نوروزى، فلسفه‌سياست، ص ١٨٠ و هادوى، ولايت‌فقيه، ص ١٠٦.