دولت يار (نقد و بررسى كتاب آخرت و خدا، هدف بعثت انبياء)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

دولت يار (نقد و بررسى كتاب آخرت و خدا، هدف بعثت انبياء) - حامدنيا، رسول - الصفحة ٦٣

منابع فراوان ديگر كه جزء سرمايه‌هاى ملّى محسوب مى‌شود، رسيدگى به بهداشت عمومى، رسيدگى به امر تعليم تربيت افراد جامعه و ... لزوم دستگاهى كه بتواند اين امور را عهده دار شود، ضرورى به نظر مى‌رسد و آن حكومت است كه با بهره‌گيرى از منابع ملّى توانايى انجام آنها را دارد.

٣- ٢) لزوم رفع اختلافات‌

انسانها وقتى در كنار هم زندگى مى‌كنند در روابط اجتماعى دچار اختلاف مى‌شوند. لازم است اين اختلافات حل و فصل و از گسترش بيشتر آن جلوگيرى شود تا به بحرانى بزرگ براى جامعه تبديل نگرد. در كنار آن بايد حل‌وفصل اختلافات بر اساس عدالت صورت گيرد تا افراد جامعه احساس آرامش كنند و با اجراى قانون، جامعه ثبات خود را حفظ نمايد. در اينجا احتياج به مرجعى احساس مى‌شود كه طرفين دعوا به آن رجوع كنند و آن را حَكَم قرار دهند تا به عدالت و بر اساس قوانين بين آنها حكم كند و حق را به صاحب حق برگرداند. اين كار نيز از عهده حكومت و بخشى از دستگاه حكومت، كه متصدى امر قضاوت است، برمى‌آيد.

٤- ٢) لزوم دفاع‌

جامعه انسانى گاهى از طرف بيگانگان مورد اغراض و نيّات سوء واقع مى‌شود و در هجوم آنان، كل يا قسمتى از جامعه نابود يا اشغال مى‌شود.

يكى از صفات جامعه مطلوب آن است كه هميشه توان و قدرت دفاع در برابر دشمنان بيگانه را داشته باشد و علاوه بر اينكه نظم و امنيّت را در درون خود حكمفرما مى‌كند، بكوشد تا با مجهز شدن به مسائل نظامى روز و آمادگى دفاعى، هيچ قدرتى چشم طمع به مرز و بوم او نكند. اين كار خود نياز به برنامه‌هايى دقيق دارد كه از عهده فرد و گروهى خاص بر نمى‌آيد و تنها حكومت است كه توانايى انجام آن را داراست.[١]


[١] - ر. ك. به: مصباح، حقوق و سياست در قرآن، ص ١٨٨.