فيثاغورس در قرن ششم قبل از ميلاد تولد يافته و از معاريف حكماى قديم است.[٢] مى‌گويند عالمى است كه هم افكار اجتماعى داشته و هم افكار فلسفى و هم انديشه‌هاى عرفانى. در ضمن افكار سياسى هم داشته. مثلا مى‌گويد: مال و ثروت به همه مردم تعلق دارد. علاوه بر اين موسيقيدان بزرگى هم بوده، يعنى مخترع بعضى از الحان بوده‌است.[٣] در بين محققين راجع به فوق‌العادگى اين‌مرد اتفاق‌نظرى هست، كه هم قدما او را شخص فوق‌العاده‌اى مى‌دانند، از قبيل شهرستانى و هم امروزيها از او خيلى به بزرگى يادكرده‌اند. تاريخ فلسفه راسل هم خيلى از او تجليل مى‌كند و او را از بزرگترين شخصيتهاى جهان به‌شمار مى‌آورد.[٤]

مسلّم است كه افكارش بيشتر جنبه عرفانى و بلكه جنبه دينى و مذهبى داشته و در زمان خودش مثل يك پيامبر اتبّاعى داشته است. اين احتمال هم مى‌رود كه او پيغمبر بوده باشد.

حتى كرامات و معجزاتى به او نسبت داده‌اند و حتى از ارسطو نقل مى‌كنند كه با نظر تاييد، كراماتى از فيثاغورس نقل مى‌كند و در مقام توجيه آنها بر آمده است. حالا اينها را به صورت صددرصد نمى‌شود گفت و ما به صورت احتمال بيان كرديم.[٥]

[١]١ .Pythagoras .

[٢] - مجموعه آثار، ج ٦، ص ٩٤.

[٣] - همان، ج ٧، ص ٥١٢.

[٤] - همان، ص ٥٢٤.

[٥] - همان، صص ٥١١ و ٥١٢.