مردان آنگاه كه با عشقبازيهاى همسران خود مواجه مى‌شوند و احساس ناراحتى مى‌كنند بايد كف نفس و اغماض كنند، مزاحم آنها نشوند بلكه از آن مرد بيگانه كه همسر محبوب آنها را خوشحال و مسرور كرده است، شكرگذارباشند.

هم او مى‌گويد:

«ايجاد فرزندان بايد فقط در ازدواج صورت گيرد و روابط بيرون از ازدواج به وسائل مختلف خنثى گردد، و شوهران هم نسبت به عشاق همان قدر غمض عين داشته باشند كه شرقيان نسبت به غلامان خنثى (مقصود غلامان اخته و خواجه سرايان‌است) داشتند، اشكال اساسى اين طريق، اطمينان اندكى است كه به وسائل ضدآبستنى از يك طرف و صميميت زنان از طرف ديگر (كه از عشاق خود باردار نشوند و به ريش شوهر نبندند) مى‌توان داشت اما اين اشكال با مرور زمان كاهش خواهد يافت.»

رفورم و اصلاح! به همين جا خاتمه پيدا نمى‌كند، موضوعات ديگرى نظير ستر عورت، ممنوعيت ازدواج با محارم، نشر صور قبيحه، استمناء، تمايل به هم جنس، سقط جنين، آميزش در ايام عادت و امثال اينها نيز مورد بحث قرار مى‌گيرد. بعضى از اين موضوعات از قبيل لزوم ستر عورت و منع نشر صور به اصطلاح قبيحه صريحا مورد انتقاد قرار گرفته و بعضى ديگر از قبيل استمناء از حوزه اخلاق خارج دانسته شده است و در قلمرو طب به شمار آمده است، احيانا از نظر طبى اگر غير مجاز شناخته مى‌شود كسى كه به سلامت خود علاقمند است آن را ترك مى‌كند، به هر حال نمى‌تواند ممنوعيت اخلاقى داشته باشد!

اكنون نوبت آن است كه ما اصول اساسى و اركان اصلى اين سيستم اخلاقى را كه قبلا بيان كرديم دقيقا بررسى كنيم، سپس فلسفه اخلاق جنسى اسلامى را كه با اخلاق جنسى قديم و جديد غرب مغاير است توضيح دهيم، تا يك بار ديگر روشن شود يگانه مكتبى كه صلاحيت رهبرى بشر را دارد اسلام است، و هم روشن شود كه كار غرب در فلسفه اجتماعى به هذيان و پريشان‌گويى رسيده است، وقت آن است كه غرب مانند همه زمانهاى ديگر، با همه تقدمى كه در علوم و صنايع دارد، فلسفه زندگى را از شرق بياموزد.

اكنون نوبت آن است كه اصول و پايه‌هايى كه اين مكتب بر روى آنها بنا شده است ارزيابى نماييم. آن اصول عبارت است از: