گوناگون (قصههاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٦ - ٥٥ - علاج آن ثروتمند هندى
بيان دارد.[١]
ولى اگر يقين پيدا كند كه فردا باران مى بارد، مى شود آن را به طور قطع و جزم بيان كند. و همچنان اگر كسى از روى علم به اسباب و يا علم به آثار بر وجود امرى در آينده درباره شخصى علم پيدا كرد به نظر من مانع ندارد كه آن را بيان دارد و حتى در مقابل خبر دادن از آن مزد بگيرد.
ولى اگر اسباب علم عقلايى و طبيعى نباشد بلكه فردى- مانندى طالع بينان و غيبگويان زمان ما- از امورى غيبى (زمينى و آسمانى) در آينده به كمك جن و يا شيطان خبر بدهد، اين عمل را كهانت و فرد مذكور را كاهن مى گويند و شيخ انصارى (قدس سرّه) مى فرمايد: خلافى در بين فقهاء در حرمت آن نيست، به نظر ايشان اين عمل حرام است و مزد گرفتن بر آن نيز حرام است و متدينين بايد متوجه اين جهت باشند.
ابن ادريس (رض) در مستطرفات سرائر خود از هيثم نقل مى كند كه به امام صادق (ع) عرض مى كند كه در محل ما مردى است كه به مراجعين خود از مالى كه دزدى شده خبر مى دهد و همچنان از امثال آن، آيا ما از او (در اين كارها) سؤال بكنيم؟ امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: هركس پيش جادوگرى و يا كاهنى و يا كذّابى برود و او را در گفتارش
[١] - البته اين بحث جدا از بحث حرمت گمان بد به مؤمن و حرمت توهين و حرمت اتهام و حرمت غيبت و حرمت فساد در روى زمين و حركت سخن چينى است.