گوناگون (قصههاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢ - ١١ - اخلاق يك استاد ديگر
ما در عصر استخدام كمپيوتر در راه انكشاف و تحقيقات علمى زندگى مى كنيم كه حاصل زحمات يك هفته تحقيق و تتبع يك محقق پنجاه سال قبل، امروز در ظرف چند دقيقه به دست مى آيد، ولى مع ذلك حاصل كار و تتبع و تحقيق غالب اهل علم امروزى ما به اندازه حاصلات پر زحمت و طاقت فرساى گذشتگان ما ارزشمند نيست، ما نياز به اراده قوى داريم كه حوزه هاى علمى- خصوصا حوزه مركزى قم- در اين مورد برنامه ريزى معقول و مفيدى بايد داشته باشد.
٣- يك موقع ايشان قصه ميكردند كه در مجلسى از يك طالب العلم ناگهان بادى صادر شد كه باعث خجالت شديد او گرديد، من براى زدودن اين انفعال نفسانى اقدام به مقابله به مثل كار او كردم كه با خنده اهل مجلس شرم او تا حدود زيادى از بين رفت.
حفظ آبروى مؤمن از بهترين كارهاست، ولى در بدو نظر اين كار دفاعى شيخ مرحوم خالى از ايراد نيست. زيرا ممكن است كسى بگويد توهين نفس مانند توهين مؤمنين ديگر حرام است.[١] و براى شخص مؤمن جايز نيست از
[١] - در حديث ابى بصير از امام صادق( ع) آمده است:
ان الله تبارك و تعالى فوض الى المؤمنين كل شيء الا اذلال نفسه
( الوسائل، ج ٨، ص ٥٨٨ چاپ متوسط بيست جزئى)
و در حديث سماعه از آن حضرت چنين نقل شده است:
ان الله فوض الى المؤمن اموره كلها و لم يفوّض اليه ان يذّل نفسه اما تسمع لقول الله عز و جل: و لله العزه و لرسوله و للمؤمنين-
( المصدر، ج ١١، ص ٤٢٤)
ولى اين دو روايت از نظر سند ضعف دارد، بلى ميشود موضوع را بروايات معتبرى كه اهانت و تحقير و اذلال و تحقير مؤمن را تحريم مى كنند به تنقيح مناط اثبات كنيم به ص ١٨٧ و ٢٢٩ ج اول و ص ٣٣٤، ج ٢، حدود الشريعه فى محرماتها مراجعه شود.