روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٥ - ٧ - آيا تربيت پذيرى لازم است؟

زَكَّاها وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها ولى ممكن است كه مراد از تزكيه در اين دو آيه آماده نمودن نفس براى امتثال احكام الزامى فقهى باشد.

٧- بهشت براى كسانى قرار داده شده است كه اراده علو در زمين و فساد را نداشته باشند. تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً[١]

اگر از نظر وجوب و حرمت فقهى بحث شود حق اينست كه بعضى از اخلاق سيئه، حرام است، و بعضى مكروه و بعضى مستحب و بعضى از اخلاق واجب است.[٢] بعضى از امور اخلاق، مقدمه وظايف واجب است كه از باب مقدمه بودن واجب مى‌شود و اما وجوب تحصيل مطلق اخلاق نيك و حسنه و ملكات عاليه نفسانى واجب نيست چرا كه تحصيل تعدادى از فضائل و ملكات نفسانى موجب عسر و حرج است. بله تحصيل آنها مستحب و پسنديده مى‌باشد زيرا كمال انسانى محسوب مى‌شوند.

[١] - اولًا ان عدم جعل الجنة لايدل علي الحرمة و ثانياً الجمع بين النصوص يقتضي حمل الدار الاخرة علي بعضي مراتبها العالية و ثالثاً لاعموم في الاية فيمكن ان يلتزم بحرمة قصد العلو و الفساد و لا سيما ان قصد العلو نوع من الكبر فتأمل.

[٢] - بحدود الشريعة كه متكفل بيان واجبات و محرمات شرعى مى‌باشد و چهار جزء است. مراجعه شود.