روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٨ - هجدهم - سخاوت

زيرا آن مالى كه در آن بخل مى‌ورزند روز قيامت طوق گردن آنان مى‌شود و ميراث آسمان‌ها و زمين براى خداوند است.[١]

آخر سوره محمد: توجه! شما همان مردمى هستيد كه براى انفاق در راه خدا خوانده مى‌شديد بعضى از شما بخل مى‌ورزيدند هركسى بخل نمايد بضرر خودش است و خدا بى نياز و شما نيازمنديد.

آيه ٢٩ سوره اسرى: وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‌ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً دستت را (از بخشش نمودن) بگردنت نبند، و نه زياد آنرا (در دادن مال) بگشاى كه مورد سرزنش قرار گرفته و به حسرت بنشينى.

بنابراين: مسلمان بايد نه بخيل باشد و نه خودش را از بذل مال تنگدست نمايد.

آيه ٦٧ سوره فرقان: (بندگان رحمن) كسانى اند كه در موقع انفاق‌[٢] نه اسراف كنند و نه تنگ گيرند (بلكه) انفاق ايشان ميان اين دو معتدل باشد.

بذل و انفاق مال چند شرط دارد:

١- مالى كه بذل مى‌شود بايد حلال باشد، و مال حرام بايد به‌

[١] - احتمال دارد هر دو آيه درباره كفار باشد، و احتمال دارد مراد بخلى باشد كه مانع اداى واجبات فقهى گردد چنانچه روايت معتبرى آيه دوم را به زكات تفسير نموده است به تفسير برهان مراجعه شود.

[٢] - ممكن است مراد از اين انفاق بذل در مصارف شخصى خود منفق باشد و اطلاقى نسبت به انفاق فى سبيل اللّه نداشته باشد.