روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٣ - دوازدهم - حفظ زبان از بدى

همه اعضاى بدن احوال پرسى مى‌كند، اعضاء مى‌گويند: بخيريم اگرتو ما را بحال خودمان بگذارى و مى‌گويند خدا خدا را در حق ما يادآور و سوگندش مى‌دهند و ميگويند كه ما به سبب تو به ثواب و عقاب مى‌رسيم.[١]

در صحيح سليمان از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) از حضرت امير (ع) نقل شده است: همه خير در سه خصلت جمع شده است: نظر، سكوت، كلام.

هر نظرى كه در او عبرت گرفتن نباشد سهو است.

و هر سكوتى كه در او فكر نباشد غفلت است.

و هر كلامى كه در او ذكر نباشد لغو است.

خوشا بحال كسى كه نظرش عبرت گرفتن سكوت او فكر كردن و كلامش ذكر باشد بر گناهانش بگريد و مردم از شرش ايمن باشد.[٢]

امام رضا (ع): در بنى اسرائيل كسى عابد نمى‌شد تا ده سال سكوت نمى‌كرد.[٣]

امام صادق (ع): نجات مؤمن در حفظ زبان او است. و كسى كه زبانش را نگه دارد خدا بديهاى او را مى‌پوشاند.[٤]

امام هشتم در صحيح بزنطى: از نشانه فقه، حلم و خاموشى‌

[١] - ص ١٧٧ ج ٣ اصول كافى.

[٢] - ص ٢٧٥ ج ٧١ بحار الانوار.

[٣] - ص ٢٨٠ همان مصدر

[٤] - ص ٢٨٥ همان مصدر