روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢١ - يازدهم - عفت

بعضى از دانشمندان عفت را به انقياد قوه شهوت توسط عقل در اقدام بحد اعتدال در خوردن و نكاح تعريف كرده‌اند و افراط در اين دو امر را شره ناميده‌اند كه عبارت از پيروى شهوت شكم و فرج و زيادتى حرص بخوردن و جماع است. چنانچه تفريط در اين دو امر را خمود گويند.

ممكن است اطلاق آيه مباركه‌ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا «بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد» شامل پرخورى بشود و ممكن است كه نشود زيرا اسراف حرام و پرخورى حرام نيست.

ولى شكى نيست كه پرخورى و زياده وى در جماع ضررهائى براى بدن دارد كه مربوط به علم طب است حتى ابو على سينا مى‌گويد: طب همين است كه تا مى‌توانى نزديكى نكنى و روزى يك مرتبه غذا بخور و قبل از هضم غذا نخور گو اينكه خود او در عمل به اين دستور خود بى اعتنا بوده است!

بهر حال شوق و حرص بخوردن و جماع از الحياة الدنيا و صفات بهائم است كه مذموم است و حتى خود پرخورى نيز از نظر شرعى مذموم است در موثقه ابى بصير[١] امام صادق (ع) مى‌فرمايد: شكم از خوردن طغيان مى‌كند بنده با شكم سبك نزديكتر بخدا و با شكم پر مبغوضتر بسوى او مى‌باشد.

[١] - ص ٤٩٧ ج ١٦ الوسائل و الروايات في الموضوع كثيرة و لكن في اسنادها ضعفا.