روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٩ - اثر بيمارى در زوال گناه

اذيتهاى زيادى از اهل كتاب- اروپائى‌ها و امريكائيها و صهيونيستها و مطلق يهوديها و مشركين البته كه كمونيستها خبيثتر و موذى تر از مشركين اند- ديده و مى‌بينند بحدى كه قابل شمردن نيست و تاريخ اسلامى پر از فجايع آنانست قرآن مجيد از روز اول اين موضوع را پيش بينى كرده و به مسلمانها گوشزد نمود. لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً

حتماً در مالهاى و جانهاى خود مورد آزمايش قرار مى‌گيريد و حتماً از اهل كتاب و از مشركين اذيت زيادى را مى‌شنويد.[١]

ولى اين اذيت‌ها طاقت فرسا نيست كه ما تسليم و ذليل شويم و بدبختى دنيا و آخرت را بپذيريم كه بوسيله دو چيز قابل مقابله و دفع مى‌باشد كه قرآن پس از جمله فوق آن را بيان مى‌دارد: وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ[٢]

بلى اگر ما صبر و پايدارى و تمسك به دين خود را از دست ندهيم مى‌توانيم از شكست خود جلوگيرى كنيم و شايد مراد از اين صبر و تقوى صبر و تقواى عمومى باشد نه فردى.

در پايان توجه خواننده به دو نكته ديگر جلب مى‌شود اول اينكه: ايمان متوسط همراه با آگاهى متوسط در آيات و روايات‌

[١] - ممكن است مراد ايه خصوص اذيتهاى زبانى مانند: تكذيب، فحش، تهمت، افتراء، تبليغات سوء، باشد نه اذيتهاى بدنى چون فرموده است: مى‌شنويد و نفرموده كه متحمل مى‌شويد در دو آيه نيز از تكذيب بحث شده است.

[٢] - آل عمران/ آيه ١٨٦.