روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٩ - سوم - اخلاص

برائت براى او مى‌نويسد برائت از آتش و برائت از نفاق.

مؤمن بايد عادت كند كه در خانه و دكان و بازار و محل كار و حتى در بيت الخلاء در دل بياد خدا باشد چه ذكر زبانى داشته باشد چه نه.

سوم- اخلاص‌

مسلمان بايد تمام اعمال خود را براى خدا انجام دهد و غير از خدا كسى را در اعمالش مد نظر قرار ندهد. اخلاص اخراج خلق از معامله با حق است و يا تنزيه عمل از بهره خلق در آن.

وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ‌[١]

وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ‌[٢]

وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ‌ در وظايف شرعى نبايد براساس نفع و ضرر مادى به آنها رغبت نمود بلكه فقط بعنوان فرمان و قانون ربوبيت و عبوديت آنها را بايد انجام داد.[٣]

[١] - سوره نساء/ آيه ٤٥.

[٢] - سوره اعراف/ آيه ٢٨.

[٣] - حتى جمع كثيرى از دانشمندان شيعه و سنى بجا آوردن عبادات را بقصد ثواب و يا ترس از عقاب باطل دانسته اند، فعن البهائي( ره) ذهب كثير من العلماء الخاصةو العامة الي بطلان العبادة اذا قصد بفعلها الثواب او الخلاص من العقاب، و عن الرازي اتفاق المتكلمين علي البطلان في تفسير قوله ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً( سورا الاعراف/ آيه ٥٥)

لكن الحق صحة العبادة بقصد طمع الثواب او خوف العقاب و تحقيقه في محل آخر.