روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٠ - سوم - اخلاص

تأكيد مكرر اسلام در كتاب و سنت بر اين امر بسيار زياد است كه نمى‌شود نصوص آن را نقل كرد ولى مناسب است كه به يكى از لوازم و مراتب اخلاص توجه شود كه در زندگانى مفيد است.

مرحوم برقى در كتاب «محاسن» خود بسند صحيح از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه‌

«من احب للّه و ابغض للّه و اعطي للّه و منع للّه فهو ممن يكمل ايمانه»[١]

هر كسى براى خدا محبت كند و براى خدا دشمنى كند و براى خدا بدهد و براى خدا جلوگيرى كند (همه روابط قلبى وعملى او با مردم خالصا للّه تعالى باشد) كامل الايمان است.

در صحيح فضيل سؤال مى‌شود كه حب و بغض از ايمان است؟ امام جواب مى‌دهد كه مگر ايمان جز حب و بغض چيزى است؟[٢]

امام سجاد (ع) در صحيح ثمالى مى‌فرمايد: چون خداوند همه مردم را جمع نمايد جارچى برخيزد و به آوازى كه مردم بشنوند مى‌گويد دوستى كنان در راه خدا كجايند؟ جمعى از مردم برخيزند و به آنها گفته شود كه بدون حساب ببهشت رويد! فرشتگان به آنها برخورند و گويند كجا؟ گويند بسوى بهشت بدون حساب. گويند: شما چه صنفى از مردميد؟ گويند: ما براى خدا دوستى مى‌كرديم و

[١] - ص ٢٤٨ ج ٧٠ بحار الانوار

[٢] - ص ١٩٠ ج ٣ اصول كافى