تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٢ - فصل ١٢ آزادى هاى فردى و اجتماعى
و خرابكارى نكنند و همچنين سخنرانىها و كنفرانس و راهپيمائى از آزادى كامل برخوردار باشد.
٢- در شرايط موجوده به نظر نگارنده به بيشتر از سه حزب اجازه فعاليت داده نشود، دو حزب از اهل سنت و يك حزب از شيعه، چه تجربه ثابت نمود كه تعدد گروهى ضررهاى زيادى دارد كه حوصله شرح آنها را فعلا ندارم.
درباره احزاب بايد دقت شود كه اولا غير اسلامى نباشند و ثانيا وابسته بخارج نباشند و بدينترتيب بودجه آنها معلوم باشد.
٣- انجمنها با دو شرط فوق هر اندازه كه بوجود آيد بايد بلامانع باشد.
٤- رئيسجمهور و مسئولين بجاى اينكه از عنوان حكومت اسلامى و نمايندگى خدا خودها را واجب الاحترام انسته آزاديهاى مردم را لگدمال نمايند، لازم است عدالت و عفو و گذشت و اخلاق اسلامى را در عمل خود بمردم معرفى كنند و هميشه مواظب باشند حقوق مردم ضايع نشود و بخود- خواهى و خودپسندى و به حفظ و تعظيم خود مشغول نشوند.
٥- در آزاديهاى مردمى با چند امر مراعات شود:
الف- وسيله ضربه زدن دشمنان خارجى ما بما نشود.
ب- بنفع عده معدودى بكار نيفتد (سرمايهداران، منفعتجويان حرفهاى و زورگويان)
ج- باعث سعادت مردم گردد.
د- مخالفت اسلام و اخلاق نباشد.
ه- بهانههاى واهى موجب محدوديت آن نگردد.
و- به مذاهب اسلامى و معتقدات مسلمانان تعرضى صورت نگيرد.
٦- از ظلم و تعدّى پليس كه ملت ما در طول تاريخ خود از آن رنجهاى بيشمارى بردهاند شديدا جلوگيرى بعمل آيد.