تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٣ - فصل ٢٨ نصيحتى به زمامدار مسلمان
فصل ٢٨ نصيحتى به زمامدار مسلمان
قدرت اكثر افراد انسان را فاسد ميكند و او را ناخودآگاه بطرف غرور و تكبر و خودپسندى و خودخواهى و ظلم و طغيان و بغاوت و جنايت سوق ميدهد، و تنها اولياى صالح هستند كه انضباط روحانى آنان مانع سركشى نفس اماره آنان ميگردد، يوسف صديق (ع) ميفرمايد: وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي. من خودم را تبرئه نميكنم (كه قطعا از بدى بدور بود) همانا نفس بسيار امركننده به بدى ميباشد.
رياست مقام بسيار خطرناك است، شيرينى آن نبايد آدم را بفريبد و دين او را از دستش بگيرد، همين رياست بود كه فرعون ادعا كرد: أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى (من پروردگار عاليتر شمايم) زمامداران امروز هرچند كه به سبب ايجابات زمان چنين تعبير صريحى ندارند ولى عمل آنان بمراتب از عمل فرعون بدتر است و آنان مقام خود را از مقام ربوبيّت بالاتر ميدانند. آيا استالين، برژنيف و هيتلر و چرچيل و آتاتورك و رضا خان و عبد الرحمن و ...
سفاكتر و پليدتر بودند يا فرعون معاصر حضرت موسى بن عمران (ع)؟
شما وضع زمامداران معاصر را بشمول سران كشورهاى اسلامى مطالعه كنيد و ببينيد كه از فرعون در فرعونيت چه كمى دارند؟ اگر خرسوارى از خر بيفتد خطر جانى ندارد ولى اگر طيارهسوارى سقوط كند يك مشت گوشت ميشود، هركسى مقام رياست يك كشور را اشغال ميكند بزرگترين خطر متوجه اوست و بايد بسيار مراقب خود باشد كه در قعر جهنم سقوط نكند، نگارنده براى مرحوم محمد على رجائى رئيسجمهورى اسلامى ايران پس از انتخابش برياست جمهورى تيلگرامى فرستاده و رسيدن وى را باين منصب به او تسليت