تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٩ - فصل ١٤ نظر كوتاهى بر تشكيلات دولتى
بهرحال حكومت در اسلام امتياز و مايه فخر و ناز و سبب آقائى كردن نيست كه مسئوليت و خدمت است، كسانيكه توانائى كار را ندارند از خدا بترسند و رتبههاى بالا را قبول نكنند و زمامداران هم جز افراد لايق را نصب نكنند كه خيانت به مردم باعث روسياهى دين و دنياى آدمى است.
ما بايد در همه رشتهها متخصصين متدين را بكار بياندازيم و بطور جدى دست بكار شويم تا مردم ما در طول تاريخ خود براى يكمرتبه هم كه شده بفهمند حكومت وقت واقعا دلسوز و خدمتكار بمردم و پيرو قانون است، ولى اگر حكومت اسلامى بدتر از حكومتهاى قبلى عملكرد داشته باشد آيا مردم بدبخت ما بهمهچيز بدبين نخواهند شد و خون شهداى ما بهدر نرفته است؟
مسئولين زراعت بايد تا حد ممكن زمينهاى سراسر كشور را توسط تأسيس شركتهاى دولتى و يا خصوصى و يا مختلط زير كشت ببرند كه مردم ما در طى مسافرتهاى خود بداخل كشور زمين خالى را نبينند و محصولات زراعتى ما بكشورهاى همسايه صادر شود.
تقسيم اراضى مردم گذشته ازينكه بعنوان اولى مخالف شرع است[١] نتيجه مفيدى هم نداشته است، بلى دولت بايد حقوق دهقانان را بالا ببرد و سنديكاهاى دهقانان در چارچوب عدالت اسلامى بكمك برزگران و دهقانان بشتابند ولى دولت بعوض دادن زمينهاى مزروعى ديگران بايد زمينهاى ديگرى را در اختيار اين دسته زحمتكش و شريف قرار دهد. در احياى زمينها نبايد مردم را بوسيله قوانين احمقانه دستوپاگير مقيد نمود بلكه بايد آنانرا
[١] - زمينهاييكه بطور مشروع تملك شده است.- و روسزادهگان افغانى آنرا ادعا دارند، رى برادر زراعتيكه نود درصد آن ابتدائى بود ٣٣ درصد را روسها نابود كرد و حتى بر اساس يك گزارش ديگر اين طرفداران طبقه كارگر تا ٦٥ درصد مواشى و اغنام كشور را از بين بردهاند و اين مائيم كه بايد كمر همت را ببنديم و با توكل بر خدا كشور ويرانشده را دوباره تعمير نمائيم.