تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٠ - فصل ١٥ روابط خارجى
بوده است[١]. راستى اين بدبختى مصداق بارز خسران الدنيا و الاخره است، دادن ربا مانند گرفتن آن از گناهان كبيره و موجب غضب خداوند است و مع الاسف باعث تباهى دنياى ما نيز، همين امروز ٢٣ رمضان ١٤٠٨ موافق ١٠/ ٥/ ١٩٨٨ ميلادى روزنامه جن راولپندى از قول وزير ماليه پاكستان نوشت كه كشورش چهارده مليارد دالر قرض خارجى دارد و بدون وضع ماليات جديد كارى براى ترقى اقتصاد كشور از كسى ساخته نيست. خوب فكر كنيد كه سود اين قرض سالانه چند ميشود.
[١] - امروز قرضهاى با بهره بصورت يك حلقه ورشكستگى بگردن كشورهاى در حال توسعه و عقبمانده است كه نه تنها امروز حتى در فرداهاى دور نيز رهائى از آن ديده نمىشود. خوب بينيد كه آيا كشور برزيل از ١٠٠ مليارد دلار، مكزيك از ٨٠ مليارد دلار، آرژانتين از ٥٠ مليارد دلار و در كل آمريكاى لاتين از ٣٥٠ مليون دلار چگونه خلاصى يابد درحاليكه همانند كشور پرو ده درصد از كل درآمد ساليانه خود را اختصاص به بهره قرضهايش داده است. آيا جهان سوم و يا كشورهاى اسلامى همانند مصر، عراق، پاكستان و ... در وضعيتى كه به سر مىبرند مىتوانند از زير بار بهره قرضهايشان بيرون بيايند؟