دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١ - ٥/ ٢ پيدايى حق و رفتن باطل

تا چيزى از آن بر او پنهان نماند. اين سخن، از ابن عبّاس و غير اوست.

و گفته شده است: «تا آن را چيره سازد» يعنى تا دين اسلام را بر هر دينى چيره كند.

ابو هريره و ضحّاك گفته‌اند: اين، هنگام فرود آمدن عيسى است. سَدى گفته: اين، هنگام خروج مهدى است.[١]

٥/ ٢ پيدايى حق و رفتن باطل‌

قرآن‌

«و بگو: حق آمد و باطل رفت. بى گمان، باطل از ميان رفتنى است».

حديث‌

٢٣١. الكافى‌- به نقل از ابو حمزه-: امام باقر عليه السلام در باره سخن خداى عز و جل: «و بگو: حق آمد و باطل رفت. بى گمان، باطل از ميان رفتنى است» فرمود: «هنگامى كه قائم قيام كند، دولت باطل مى‌رود».[٢]

٢٣٢. الغيبة، طوسى- به نقل از گروهى از بزرگان، از حكيمه، در گزارش ولادت امام مهدى عليه السلام-: وجود سَرورم را احساس كردم و صداى امام ابو محمّد، حسن عسكرى عليه السلام، را شنيدم كه مى‌گفت: «اى عمّه! پسرم را به من بده». من پرده از سَرورم بر گرفتم كه ديدم در سجده است و هفت جايگاه سجده‌اش را روى زمين نهاده است و بر ساعد دست راستش نوشته شده است: «حق آمد و باطل رفت. بى گمان، باطل از ميان رفتنى است»[٣].[٤]

[١]. تفسير القرطبى: ج ٨ ص ١٢١.

[٢]. الكافى: ج ٨ ص ٢٨٧ ح ٤٣٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٦٢ ح ٦٢.

[٣]. به آيه ١٣٠ از سوره اسراء اشاره دارد.

[٤]. الغيبة، طوسى: ص ٢٣٩ ح ٢٠٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٩ ح ٢٧. نيز، ر. ك: دلائل الإمامة: ص ٥٠٠ ح ٤٩٠ و الخرائج و الجرائح: ج ١ ص ٤٥٦ ح ١ و الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢١٠ ح ١.