دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٩ - ٤/ ٩ تكليف كسى كه توان شناخت امامعليه السلام را ندارد

٤/ ٩ تكليف كسى كه توان شناخت امام‌عليه السلام را ندارد

٢١٤. كمال الدين‌- به نقل از عمر بن عبد العزيز-: امام صادق عليه السلام فرمود: «هر گاه وضعى پيش آمد كه امامى را نديدى تا از او پيروى كنى، كسى را كه دوست مى‌داشته‌اى، دوست بدار[١] و كسى را كه دشمن مى‌داشته‌اى،[٢] دشمن بدار، تا اين كه خداوند عز و جل او را آشكار گرداند».[٣]

٢١٥. الكافى‌- به نقل از منصور، از كسى كه او نامش را برد-: به امام صادق عليه السلام گفتم: هر گاه زمانى آمد كه امامى را نديدم [و حضور نداشت‌] تا از او پيروى نمايم، چه كنم؟

فرمود: «كسى را كه دوست مى‌داشتى، دوست بدار و كسى را كه دشمن مى‌داشتى، دشمن بدار، تا آن كه خداوند عز و جل او را آشكار سازد».[٤]

٢١٦. الكافى‌- به نقل از عيسى بن عبد اللَّه-: به امام صادق عليه السلام گفتم: اگر [براى شما] پيشامدى كند- و خدا نكند كه آن روز را ببينم-، چه كسى را امام خود قرار دهم؟

امام صادق عليه السلام به فرزندش موسى عليه السلام اشاره فرمود.

گفتم: اگر براى موسى پيشامدى كرد، چه كسى را امام خود گردانم؟

فرمود: «فرزندش را».

[١]. يعنى: از ائمّه عليهم السلام و از اعتقاد به امامت آنان، دست بر مدار. البتّه دوست داشتن آنان، اقتضا دارد كه به آنچه ازآثارشان باقى مانده است، عمل شود و به راويان اخبارشان مراجعه شود، و احتمالًا مى‌توان آن را تعميم داد كه شامل راويان و علماى ربّانى بشود؛ همانان كه در زمان روى كار آمدن امام نيز، كسانى كه امكان دسترسى به او( امام) را ندارند، به آنان مراجعه مى‌كنند.

[٢]. يعنى: پيشوايان باطل و ستم پيروان آنان. و اين، مستلزم دورى كردن از راه و رسم آنان، يعنى بدعت‌ها و عقايد باطل و قياس و استحسانات است.

[٣]. كمال الدين: ص ٣٤٨ ح ٣٧، الغيبة، نعمانى: ص ١٥٨ ح ٣، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٤٨ ح ٧١.

[٤]. الكافى: ج ١ ص ٣٤٢ ح ٢٨.