دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - ١/ ١٦ مادر امام مهدىعليه السلام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «پدرم، فداى پسر كنيز گزيده كنيزان؛ پسر كنيز سودانى كه دهانش خوش‌بو و زهدانش [براى باردارى قائم‌] انتخاب شده است!؟».[١]

٣٢٢. الغيبة، طوسى: روايت شده كه يكى از خواهران امام هادى عليه السلام كنيزى به نام نرگس داشت كه او را در دامان خود پرورده بود. هنگامى كه بزرگ شد، امام عسكرى عليه السلام به اندرون آمد و به او نگريست. خواهر امام هادى عليه السلام به او گفت: سَرورم! مى‌بينم كه به او مى‌نگرى؟

فرمود: «من جز از روى تعجّب به او نمى‌نگرم! بدان كه مولود بزرگ نزد خداى متعال، از او به دنيا مى‌آيد». سپس به خواهر امام هادى عليه السلام گفت كه از ايشان اجازه بگيرد تا آن كنيز را به او بدهد. او چنين كرد و امام هادى عليه السلام فرمود كه آن را به او ببخشند.[٢]

٣٢٣. كمال الدين‌- به نقل از ابو الحسين محمّد بن بحر شيبانى-: سال ٢٨٦ وارد كربلا شدم و قبر غريب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله (امام حسين عليه السلام) را زيارت كردم. سپس به جانب بغداد رو كردم تا مقابر قريش را زيارت كنم. آن هنگام، هوا در نهايت گرمى بود و بادهاى داغ مى‌وزيد. چون به مشهد امام كاظم عليه السلام رسيدم، نسيم تربت آكنده از رحمت وى را استشمام نمودم كه در باغ‌هاى مغفرت در پيچده بود. با اشك‌هاى پياپى و ناله‌هاى مداوم بر وى گريستم. اشك، چشمانم را فرا گرفته بود و نمى‌توانستم ببينم و چون از گريه باز ايستادم و ناله‌ام قطع گرديد، ديدگانم را گشودم. پيرمردى پشت خميده با شانه‌هاى منحنى را ديدم كه پيشانى و هر دو كف دستش پينه سجده داشت و به‌

[١]. الكافى: ج ١ ص ٣٢٢ ح ١٤، الإرشاد: ج ٢ ص ٢٧٥، مسائل علىّ بن جعفر: ص ٣٢١ ح ٨٠٥، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٩٢، بحار الأنوار: ج ٥٠ ص ٢١ ح ٧.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٢٤٤ ح ٢١٠، عيون المعجزات: ص ١٣٨( در اين منبع آمده:« در كتاب‌هاى زيادى با رواياتى صحيح خواندم كه: حكيمه دختر ابو جعفر محمّد بن على، كنيزى در خانه داشت و از او مراقبت مى‌كرد ...»)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٢٢ ح ٢٩.