الف. نظم درونى اين گزارش‌ها، مخدوش است. نسبت رشد روزانه، هفت برابر و رشد هفتگى چهار برابر و رشد ماهيانه، دوازده برابر رشد ديگران شمرده شده است. نسبت بين اين سه رشد، هماهنگ نيست و تطابق ندارد. اگر رشد روزانه همانند رشد هفتگى ديگران باشد، بنا بر اين، رشد هفتگى مى‌بايد همانند رشد هفت هفته باشد، در حالى كه در اين متون همانند يك ماه، يعنى چهار هفته دانسته شده است. رشد ماهانه نيز همانند رشد يك سال، يعنى دوازده برابر شمرده شده است كه با رشد هفت برابر اول و چهار برابر دوم هماهنگ نيست. ب. حليمه سعديّه در توصيف رشد پيامبر صلى الله عليه و آله گفته است:« كانَ صلى الله عليه و آله يَشُبّ فِى اليَومِ شَبابَ الصَّبىِّ فى شَهرٍ وَ يَشُبُّ فِى الشَّهرِ شَبابَ الصَّبىِّ فى سَنَةٍ فَبَلَغَ سَنَةً وَ هُوَ غُلامٌ جَفرٌ؛ در يك روز، به اندازه يك ماه بزرگ مى‌شد، و در يك ماه، به اندازه بزرگ شدن يك سال، بزرگ مى‌شد كودكى صغير بود»( صحيح، ابن حبّان: ج ١٤ ص ٢٤٥). جفر به معناى غذاخور شدن كودك و قدرت پيدا كردن او بر خوردن غذاست( ر. ك: النهاية: ج ١ ص ٢٧٧). در صورتى كه مطابق با اين گزارش پيامبر صلى الله عليه و آله در يك سالگى مى‌بايد همانند كودكى دوازده ساله باشد. واضح است كه حكايت غذاخور شدن كودكى كه همانند انسان دوازده ساله و حتّى سى ساله است، چندان نازيباست كه به سخره شباهت پيدا مى‌كند. ج. رشد سريع و غير عادى فاطمه زهرا عليها السلام نيز با گزارشى كه ايشان را در هنگام ازدواج، كوچك دانسته است، در تضاد است. پيامبر صلى الله عليه و آله در جواب ردّ خواستگاران قبلى فاطمه عليها السلام مى‌فرمود: او كوچك است( ر. ك: سنن النسائى: ج ٦ ص ٦٢، الطرائف: ص ٧٦ ح ٩٨). د. گزارش رشد ابراهيم عليه السلام نيز همين وضعيت را دارد. در اين گزارش، ابراهيم در درون غارى تصوير شده است كه هيچ گاه ستاره و ماه و خورشيد را نديده است. گزارش رشد و نمو ايشان در غارى تاريك، ظاهراً براى آن است كه حكايت قرآنى:« هذا رَبِّي»؛ اين، پروردگار من است» و« لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ»؛ غروب كنندگان را دوست ندارم»( انعام: آيه ٧٦) را توجيه كند.