دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣ - ٥/ ٣ زنده شدن زمين با عدالت

٥/ ٣ زنده شدن زمين با عدالت‌

قرآن‌

«بدانيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زنده مى‌كند. نشانه‌ها را برايتان روشن كرديم تا شايد دريابيد».

حديث‌

٢٣٣. كمال الدين‌- به نقل از سلام بن مستنير-: امام باقر عليه السلام در باره سخن خداى متعال: «بدانيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زنده مى‌كند. نشانه‌ها را برايتان روشن كرديم تا شايد دريابيد» فرمود: «خداوند عز و جل زمين را پس از مرگش- يعنى پس از كفر ورزيدن زمينيان؛ چرا كه كافر، مرده شمرده مى‌شود-، با دستان قائم، زنده مى‌كند».[١]

٢٣٤. تأويل الآيات الظاهرة- به نقل از سلام مستنير-: امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند:

«بدانيد كه خداوند، زمين را بعد از مرگش زنده مى‌كند» فرمود: «منظور، مرگ زمين با كفر ساكنان آن است. كافر، مرده است. و خداوند، زمين را با قائم، با برقرارى عدالت در آن، زنده مى‌كند. پس زمين، زنده مى‌شود و ساكنان زمين هم پس از مرگشان زنده مى‌شوند».[٢]

٢٣٥. تأويل الآيات الظاهرة- به نقل از شيخ مفيد، به سندش از محمّد بن همّام، از يكى از ياران امام صادق عليه السلام-: شنيدم كه امام مى‌فرمايد: «آيه «و مانند كسانى كه پيش‌تر كتاب به ايشان داده شد و مدّتشان به درازا كشيد و دل‌هايشان سخت شد و بسيارى از آنها فاسقان اند» براى مردم روزگار غيبت نازل شده است. مدّت، همان مدّت غيبت است. گويى خداى عز و جل مى‌خواهد بفرمايد:

اى امّت محمّد! يا اى شيعيان! «مانند كسانى كه پيش‌تر كتاب به ايشان داده شد و مدّتشان به دارازا كشيد» نباشيد. تأويل اين آيه در باره مردم روزگار غيبت و ايّام ايشان و نه‌

[١]. كمال الدين: ص ٦٦٨ ح ١٣، العدد القويّة: ص ٦٩ ح ١٠٣، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٥٤ ح ٣٧.

[٢]. تأويل الآيات الظاهرة: ج ٢ ص ٦٦٣ ح ١٥، بحار الأنوار: ج ٢٤ ص ٣٢٥ ح ٣٩.