دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣ - ٣ آيات تطبيق شده بر ياران امام مهدى(عج)

خير بر آنها ظاهر است، به مهدى و اصحاب او تطبيق شده است.[١]

٥. خدادوستى: برخى احاديث، از جمله مصاديق آيه: «فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ؛»[٢] به زودى، خداوند، مردمى را مى‌آورد كه آنان را دوست مى‌دارد وآنان نيز او را دوست مى‌دارند» را اصحاب امام مهدى عليه السلام معرّفى كرده‌اند.[٣]

٦. امتحان شده: برخى از احاديث، بيانگر اين مطلب‌اند كه داستان اصحاب طالوت و آزمايش‌هاى ايشان كه در آيات قرآن كريم آمده،[٤] در باره اصحاب امام مهدى عليه السلام هم اتّفاق خواهد افتاد.[٥]

دسته سوم: احاديثى، عملكرد اصحاب امام مهدى عليه السلام را توصيف، و نه تنها خصوصيات فردى به لحاظ شخصى اين اصحاب، بلكه صفات آنان را در مقام عمل نيز تبيين كرده‌اند. عملكردهاى اين گروه در احاديث، عبارت‌اند از:

١. مجاهدت: در احاديث، آيه شريف: «يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛»[٦] در راه خدا جهاد مى‌كنند» بر اصحاب امام مهدى عليه السلام تطبيق شده است.[٧]

٢. وسيله عذاب: در برخى احاديث، آيه: «إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ؛»[٨] يكى از دو نيكى»، بر مُردن بر اطاعت امام يا درك ظهور امام و عذاب شدن دشمنان به دست اصحاب امام مهدى،[٩] و نيز آيه شريف: «فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ؛»[١٠] و چون تهديد آخر فرا رسد» به امام‌

[١]. ر. ك: ج ٨ ص ٢٧٥( بخش يازدهم/ فصل چهارم/ عابدان شب و شيران روز)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٨٦ ح ٢٠٢.

[٢]. مائده: آيه ٥٤.

[٣]. تفسير القمّى: ج ١ ص ١٧٠، الغيبة، نعمانى: ص ٣١٦ ح ١٢.

[٤].« إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ»( بقره: آيه ٢٤٩).

[٥]. الغيبة، نعمانى: ص ٣١٦ ح ١٣، الغيبة، طوسى: ص ٤٧٢ ح ٤٩١.

[٦]. مائده: آيه ٥٤.

[٧]. تفسير القمّى: ج ١ ص ١٧٠.

[٨]. توبه: آيه ٥٢.

[٩]. الكافى: ج ٨ ص ٢٨٦ ح ٤٣١.

[١٠]. اسرا: آيه ٧.