دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٩ - ب - م ح م د

ب- م ح م د

٣٧٦. الكافى‌- به نقل از احمد بن محمّد-: هنگامى كه زبيرى‌[١] كشته شد، از سوى امام عسكرى عليه السلام [توقيعى‌] صادر شد: «اين، سزاى كسى است كه در باره اولياى خدا بر خدا دروغ مى‌بندد. مى‌پنداشت مرا در حالى مى‌كشد، كه فرزندى از خود به جاى نمى‌گذارم! قدرت خدا را چگونه ديده است!؟».

در سال ٢٥٦، براى امام عليه السلام فرزندى متولّد شد كه او را «م ح م د» ناميد.[٢]

٣٧٧. كمال الدين‌- به نقل از حسن بن منذر-: روزى حمزة بن ابو الفتح نزد من آمد و گفت:

مژده بده. ديشب، مولودى در خانه ابو محمّد (امام عسكرى عليه السلام) به دنيا آمده و فرمان داده ماجرا را پنهان كنند!

گفتم: نامش چيست؟

گفت: محمّد ناميده شده است.[٣]

٣٧٨. كمال الدين‌- به نقل از ابو غانم خادم-: فرزندى براى ابو محمّد (امام عسكرى عليه السلام) به دنيا آمد كه او را محمّد ناميد و روز سوم، او را به يارانش نشان داد و فرمود: «پس از من، اين اختياردار شما و جانشين من بر شماست و او قائمى است كه گردن‌ها به انتظار او كشيده مى‌شوند و چون زمين از ظلم و ستم پر مى‌شود، قيام مى‌كند و آن را از عدل و داد پر مى‌كند».[٤]

٣٧٩. كمال الدين‌- به نقل از مفضّل بن عمر-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هنگامى كه مرا به آسمان بردند، پروردگارم عز و جل به من وحى كرد ... و فرمود:" سرت را بالا بگير". سرم‌

[١]. زبيرى از نوادگان زبير بوده و كسى است كه امام عسكرى عليه السلام را به مرگ تهديد كرد، حال آن كه او به دست‌خليفه وقت كشته شد.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٥١٤ ح ١ وص ٣٢٩ ح ٥، كمال الدين: ص ٤٣٠ ح ٣، الغيبة، طوسى: ص ٢٣١ ح ١٩٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٤ ح ٤.

[٣]. كمال الدين: ص ٤٣٢ ح ١١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٥ ح ١٨.

[٤]. كمال الدين: ص ٤٣١ ح ٨، العدد القويّة: ص ٧٢ ح ١١٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٥ ح ١١.