دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣ - ٤/ ٩ تكليف كسى كه توان شناخت امامعليه السلام را ندارد

امام فرمود: «تو چنان وضعى را درك نخواهى كرد؛ امّا هر گاه چنين شد، آنچه را در دست داريد، محكم بگيريد تا آن كه حقيقت برايتان آشكار شود [و امام ظهور كند]».[١]

٢١٩. كمال الدين‌- به نقل از ابان بن تغلب-: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «زمانى بر مردم مى‌آيد كه در آن، دچار" سَبطه" مى‌شوند. در آن سبطه، علم همانند مار كه در سوراخش مى‌خزد، ميان دو مسجد در مكّه (مسجد الحرام) و در مدينه (مسجد النبى) مى‌خزد و جمع مى‌شود، و مردم در اين حال اند كه ناگهان، خداوند عز و جل ستاره آنان را برايشان طالع مى‌كند».

گفتم: سَبطه چيست؟

فرمود: «فترت و غيبت امامتان».

گفتم: در چنان وضعى، وظيفه ما چيست؟

فرمود: «بر عقيده خود بمانيد، تا آن هنگام كه خداوند عز و جل ستاره شما را برايتان طالع كند».[٢]

٢٢٠. كمال الدين‌- به نقل از حارث بن مغيره-: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا ممكن است وضعى پيش آيد كه مردم، امام را نشناسند؟

فرمود: «ممكن است چنين شود».

گفتم: در اين صورت، چه كنند [و تكليفشان چيست‌]؟

فرمود: «به همان امر نخست، چنگ زنند تا ديگرى برايشان آشكار شود».[٣]

[١]. كمال الدين: ٣٤٨ ح ٤٠، الغيبة، نعمانى: ص ١٥٩ ح ٤( هر دو منبع با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٣٣.

[٢]. كمال الدين: ص ٣٤٩ ح ٤١( با سند صحيح)، الغيبة، نعمانى: ص ١٥٩ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٣٤ ح ٣٨.

[٣]. كمال الدين: ص ٣٥١ ح ٤٧( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٢٧ ص ٢٩٧ ح ٦. نيز، ر. ك: الغيبة، نعمانى: ص ٥٨ ح ٢١.