دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ٣ آيات تأويل شده به قيام امام مهدى عليه السلام

آيات:

«وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ.»[١]

مى‌گويند: اين وعده، كِى محقّق مى‌شود، اگر راست مى‌گوييد؟».

«أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ.»[٢]

به آنان كه جنگ بر ايشان تحميل مى‌شود، اجازه جهاد داده شد؛ زيرا به آنها ستم شده است؛ و خدا بر يارى آنها، كاملًا تواناست».

«قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ.»[٣]

بگو: اگر آبِ در دسترس شما فرو رود، چه كسى آب گوارا برايتان مى‌آورد؟».

وَ النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى‌.[٤]

و سوگند به روز، چون جلوه‌گرى آغازد».

«وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها.»[٥]

و سوگند به روز، آن گاه كه روشن مى‌شود».

«حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ.»[٦]

تا وقتى آنچه را وعده داده مى‌شوند، ببينند يا عذاب و يا رستاخير را».

بديهى است تنها در صورتى مى‌توان اين گونه آيات را بر خلاف ظاهر آنها، اشاره به حكومت جهانى امام مهدى عليه السلام دانست كه حديث معتبرى بر اين معنا دلالت نمايد؛ ليكن اسناد بسيارى از احاديثى كه مربوط به اين دسته از آيات مى‌شوند، از اعتبار لازم برخوردار نيستند. از اين رو تفسير و يا تأويل اين آيات به‌

[١]. يونس: آيه ٤٨، نمل: آيه ٧١، سبأ: آيه ٢٩، يس: آيه ٤٨، ملك: آيه ٢٥.

[٢]. حج: آيه ٣٩.

[٣]. ملك: آيه ٣١.

[٤]. ليل: ٢.

[٥]. شمس: آيه ٣.

[٦]. مريم: آيه ٧٥.