علوم و معارف قرآن و حدیث

علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٨٢

گوسفندي دعوت کرد، دعوت او را نمي‌پذيرم و اين کار نيز از دين است.[١٨٥]

در حديث ديگري پيامبر اکرم(صل) فرمودند: «ناتوان‌ترين ناتوان‌ها کسي است که برادرش او را به غذايي دعوت نمايد و او آن را بدون علت ترک نمايد».[١٨٦]

قبول دعوت مؤمن به اندازه‌اي اهميت دارد که انسان اگر روزه مستحبي گرفته باشد و بر برادر مؤمن خود وارد شود، در صورتي که افطارکردن موجب خوشحالي ميزبان شود، خوردن روزه از نگه‌داشتن آن فضيلتش بيشتر خواهد بود. در حديثي که حسين بن حماد از امام صادق(ع) نقل کرده چنين آمده است:

به امام صادق(ع) عرض کردم: بر شخصي داخل مي‌شوم در حاليکه روزه هستم و او مي‌گويد روزه‌ات را بخور؛ آيا مي‌توانم؟ حضرت فرمود: هرگاه افطارکردن تو او را خوشحال مي‌کند، پس بخور.[١٨٧]

جميل بن دراج نيز در حديثي از امام صادق(ع) نقل کرد که آن حضرت فرمود:

کسي که به خانه برادرش برود در حاليکه روزه‌دار است، پس روزه‌اش را بخورد و ميزبان را آگاه نسازد- تا منتي بر او نگذاشته باشد- خداوند روزه يک سال را براي او منظور مي‌دارد.[١٨٨]

بنابراين قبول دعوت و شرکت در مهماني- که وليمه نيز يکي از اقسام آن است- مستحب بوده و خوردن روزه مستحبي در آن نيز استحباب دارد.

نتيجه‌گيري

وليمه به عنوان يکي از سنت‌هاي حسنه در جشن ازدواج، در لغت و اصطلاح به‌معناي غذاي جشن عروسي بوده و گاهي در مهماني‌هايي مانند: برگشت از مکه، خانه‌دارشدن، بچه‌دارشدن و ختنه فرزند، به‌کار رفته است. وليمه در روايات، غذايي بهشتي به‌شمار آمده و انجام‌دادن آن نزد فقها مستحب دانسته شده است. بهترين زمان مناسب براي وليمه‌دادن، روز پس از زفاف و قبل‌ازظهر است که در صورت ممکن‌نبودن چنين فرصتي، هنگام عقد ازدواج يا شب و روز زفاف