مستحب است در وليمه، اشخاص مؤمن دعوت شوند؛ چراکه آن‌ها با فضيلت‌تر بوده و دوستي نسبت به آن‌ها شايسته‌تر است و اگر ممکن نبود مؤمنان به‌تنهايي دعوت شوند در اين صورت اشکالي ندارد که غيرمؤمنان هم دعوت شوند؛ زيرا غرض به‌وسيله آن‌ها حاصل شده است.[١٨٠]

بنابراين بهتر است در وليمه عروسي افراد مؤمن و نيازمند حضور داشته باشند و با وجود آن‌ها، حضور ثروثمندان و غيرمؤمنان ضرري ايجاد نمي‌کند.

٢. قبول دعوت

همان‌گونه که در شرع مقدس اسلام، به وليمه‌دادن سفارش شده، به قبول دعوت و شرکت در وليمه عروسي نيز سفارش شده است. امام صادق(ع) فرمودند: «دعوت به وليمه و ختنه را اجابت کن و دعوت به ختنه کنيزان را نپذير.»[١٨١]

دستوري که امام(ع) در اين حديث فرموده، دلالت بر استحباب اجابت دارد؛ زيرا صيغه امر، ظهور در وجوب يا استحباب دارد و چون اصل وليمه، مستحب است، قبول آن هيچگاه واجب نيست و با منتفي‌شدن وجوب، حکم به استحباب مي‌شود.[١٨٢] فقهايي مانند: محقق حلي، علامه حلي، شهيد ثاني، محقق ثاني و صاحب جواهر، به استحباب قبول دعوت وليمه حکم کرده‌اند.[١٨٣]

علاوه بر حديث فوق، احاديثي که درباره قبول دعوت مؤمن وارد شده و انسان را بر رفتن به سوي غذايي که به آن دعوت شده، ترغيب مي‌کند، در اينجا نيز قابل تطبيق است. امام صادق(ع) در حديثي فرمود: از حقوق مسلمان بر گردن مسلمان، اجابت‌کردن او به هنگام دعوت است.[١٨٤] آن حضرت در حديث ديگري فرمودند:

پيامبر اکرم(صل) فرمودند: اگر مؤمني مرا به تکه استخوان گوسفندي دعوت کند (کنايه از کم‌ارزشي غذا) هر آينه او را اجابت مي‌کنم و اين کار، از دين است و اگر مشرک يا منافقي مرا به