مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٦ - پرسش و پاسخ

هم گفتند «افرادی با او کینه داشتند» (و اتفاقاً یکی از پسرخالههای او نیز جزء قتله بود) و خونش را لوث کردند، ولی ظاهر این است که آن هم کار مأمون بود؛ دید او خیلی قدرت پیدا کرده و اسباب زحمت است، او را از بین برد. بعد، از سرخس آمدند به همین طوس. مرتب گزارشهای بغداد هم میرسید. دید نمیتواند با حضرت رضا و ولیعهد علوی وارد بغداد شود، این بود که حضرت را نیز در آنجا کشت.

یک وقت یک حرفی میزنیم از نظر آنچه که برای خود ما امری است مسلّم. از نظر روایات شیعی شکی نیست در اینکه مأمون [حضرت رضا را مسموم کرد] ولی از نظر برخی مورخین اینطور نیست؛ مثلًا مورخ اروپایی این حرف را قبول نمیکند، او مدارک تاریخی را مطالعه میکند، میگوید: تاریخ نوشته «قیلَ». اغلب مورخین اهل تسنن که [این قضیه را] نقل کردهاند، نوشتهاند حضرت آمد در [طوس] مریض شد و فوت کرد و «قیلَ» که مسموم شد (و گفته شده که مسموم شد). این بود که من خواستم با منطقی غیر منطق شیعه نیز در این زمینه صحبت کرده باشم، و الّا قرائن همه حکایت میکند از همین که حضرت را مسموم کردند.