مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٧١ - حق مادر
حق مادر
زکریا، پسر ابراهیم، با آنکه پدر و مادر و همه فامیلش نصرانی بودند و خود او نیز بر آن دین بود، مدتی بود که در قلب خود تمایلی نسبت به اسلام احساس میکرد؛ وجدان و ضمیرش او را به اسلام میخواند. آخر برخلاف میل پدر و مادر و فامیل، دین اسلام اختیار کرد و به مقررات اسلام گردن نهاد.
موسم حج پیش آمد. زکریای جوان به قصد سفر حج از کوفه بیرون آمد و در مدینه به حضور امام صادق علیه السلام تشرف یافت. ماجرای اسلام خود را برای امام تعریف کرد. امام فرمود:
«چه چیز اسلام نظر تو را جلب کرد؟» گفت:
«همین قدر میتوانم بگویم که سخن خدا در قرآن که به پیغمبر خود میگوید:
«ای پیغمبر! تو قبلا نمیدانستی کتاب چیست و نمیدانستی که ایمان چیست اما ما این قرآن را که به تو وحی کردیم نوری قرار دادیم و به وسیله این نور هر که را بخواهیم رهنمایی میکنیم» [١] درباره من صدق میکند.».
امام فرمود: «تصدیق میکنم، خدا تو را هدایت کرده است.»
[١].«ماکنت تدری ما الکتاب ولا الایمان ولکن جعلناه نوراً نهدی به من نشاء من عبادنا»: سوره شوری، آیه ٥٢.