مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٠ - مهدویت، یک فلسفه بزرگ جهانی
امروز در میان افراد بشر پیدا شده، پیدا شده بود؟! امروز دیگر روشنفکران جهان میگویند: یگانه راه چاره بدبختیهای امروز بشر تشکیل یک حکومت واحد جهانی است. اصلا در گذشته چنین فکری به مخیله بشر نمیتوانست خطور کند.
پس چون ما در عین اینکه رو به پریشانی میرویم رو به سامان هم میرویم، لهذا اسلام هرگز دستور نمیدهد [که تکالیف را انجام ندهید.] اگر غیر از این بود دستور میداد که محرمات را ارتکاب کنید، واجبات را ترک کنید، امر به معروف و نهی از منکر نکنید، بچه هایتان را تربیت نکنید، بگذارید فساد بیشتر شود؛ شما که میروید دنبال نماز خواندن، روزه گرفتن، امر به معروف، تألیف کتاب، سخنرانی، تبلیغ، و میخواهید سطح تبلیغات را بالا ببرید، شما که میخواهید اصلاح کنید، ظهور حضرت حجت را تأخیر میاندازید. خیر، همین اصلاحات هم ظهور حضرت حجت را نزدیک میکند همانطور که آن پریشانیها نیز ظهور حضرت حجت را نزدیک میکند. ابداً مسأله انتظار ظهور حضرت حجت نباید این خیال را در دماغ ما بیاورد که ما که منتظر ظهور هستیم پس فلان تکلیف- کوچک یا بزرگ- از ما ساقط است؛ هیچ تکلیفی از ما ساقط نمیشود.
مطالب دیگری هم هست که دیگر وقت ما منقضی شد و باید تدریجاً به عرایض خودم خاتمه بدهم. مطلبی را برایتان عرض بکنم که آخرین مطلب من است:
مهدویت، یک فلسفه بزرگ جهانی
کوشش کنید فکر خودتان را در مسأله حضرت حجت با آنچه که در متن اسلام آمده تطبیق بدهید. غالب ما این مسأله را به صورت یک آرزوی کودکانه یک آدمی که دچار عقده و انتقام است درآوردهایم. گویی حضرت حجت فقط انتظار دارند که کی خداوند تبارک و تعالی به ایشان اجازه بدهند که مثلا بیایند ما مردم ایران را غرق در سعادت کنند یا شیعه را غرق در سعادت کنند، آنهم شیعهای که ما هستیم که شیعه نیستیم. نه، این یک فلسفه بزرگ جهانی است، چون اسلام یک دین جهانی است، چون تشیع به معنی واقعیاش یک امر جهانی است. این را ما باید به صورت یک فلسفه بزرگ جهانی تلقی کنیم. وقتی قرآن میگوید: وَلَقَدْ کتَبْنا فِی الزَّبورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکرِ انَّ الْارْضَ