جریانهای دیگری باز در تاریخ اسلام هست. ابوالفرج اصفهانی که خودش اموی الاصل و یک مورخ است و شیعه هم نیست، در مقاتل الطالبیین مینویسد که وقتی خبر شهادت زیدبن علی بن الحسین [١] به زُهری [٢] رسید گفت: «چرا اینقدر این اهل بیت عجله میکنند؟! روزی خواهد رسید که مهدی از آنها ظهور کند.» معلوم میشود مسأله مهدی موعود از اولاد پیغمبر، آنچنان قطعی و مسلّم بوده است که وقتی خبرشهادت زید را به زُهری میدهند زهری فورا ذهنش به این سو میرود که زید قیام کرده است، و میگوید: «این اولاد پیغمبر چرا عجله میکنند؟! چرا زود قیام میکنند؟! اینها نباید حالا قیام کنند، قیام اینها مال مهدی موعودشان است.» من کاری ندارم که اعتراض زهری آیا وارد است یا وارد نیست؛ خیر، وارد هم نیست؛ غرضم این جهت است که زهری گفت: خواهد آمد روزی که یکی از اهل بیت پیغمبر قیام کند و قیام او قیام ناجح و موفق باشد.

قیام « نفس زکیه » و اعتقاد به مهدویت

امام حسن علیه السلام پسری دارند به نام «حسن» که هم اسم خودشان است و لهذا به او میگفتند «حسن مثنّی» یعنی حسن دوم، حسن بن الحسن. حسن دوم داماد اباعبد اللَّه الحسین است. فاطمه بنت الحسین زن حسن مثنّی است. از حسن مثنّی و فاطمه بنت الحسین پسری متولد میشود به نام «عبد اللَّه» و چون این پسر، هم از طرف مادر به حضرت امیر و حضرت زهرا متصل میشد و هم از طرف پدر و خیلی خالص بود، به او میگفتند «عبد اللَّه محض» یعنی عبد اللَّه، کسی که یک علوی محض و یک فاطمی

[١]. میدانید که حضرت امام زین العابدین پسری دارند به نام «زید». زید قیام کرد و شهید شد. راجع به زید که چگونه آدمی بوده است، آدم خوبی بوده یا آدم خوبی نبوده، حرفهایی هست ولی مطابق آنچه که از روایات شیعه استفاده میشود ائمه ما زید را تجلیل کردهاند. در روایت کافی آمده است که امام صادق فرمود: «به خدا قسم زید شهید از دنیا رفت.» و این زید همان کسی است که زیدیها یعنی شیعیان زیدی که الآن در یمن هستند، همه یا بیشترشان او را بعد از امام زین العابدین امام میدانند. خودش به هر حال مرد خوبی بوده است، مرد زاهد و متقیای بوده است. مطابق روایات ما قیام او قیام امر به معروف و نهی از منکر بوده است نه قیام ادعای امامت. بنابراین زید از نظر ما مرد شریف و صالحی است.[٢]. زُهری از اهل تسنن است. زهری و شَعبی دو نفر از تابعیناند، یعنی کسانی هستند که اصحاب پیغمبر را درک کردهاند نه خود پیغمبر را، و اینها از مشایخ و علمای بزرگ عصر خودشان هستند.