مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٧ - امام موسی بن جعفر علیهما السلام

به جرم پاکی و تقوا و حق شناسی روانه زندان شد، و در میان ائمه، موسی بن جعفر بود که به جرم علاقه و توجه مردم و اعتقاد اینکه او از هارون شایستهتر است سالها زندانی شد؛ با این تفاوت که یوسف را از زندان آزاد کردند اما دستگاه هارونی عاقبت الامر موسی بن جعفر را در زندان مسموما شهید کرد.«أَمْ یحْسُدونَ النّاسَ عَلی ما اتیهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» [١] بلی، وقتی که فضل خدا را میبینند که شامل حال گروهی از افراد شده حسد میبرند و در صدد آزار برمیآیند.

دو بیت عربی که در آغاز سخن خواندم معنیاش این است:

مرا ملامت کردند که تو زندانی شدی. گفتم این که عیب نیست، کدام شمشیر کاری هست که او را در غلاف قرار ندهند؟.

مگر نمیبینی شیر را که به بیشه خود خو میگیرد و از آن خارج نمیگردد و اما درندگان پست و ضعیف، آزاد و دائما در تردد و حرکت به این طرف و آن طرفند.

دنباله آن دو بیت این است: