نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٦٨ - بسم الله خير الاسماء

شگفت انگيز است . در اين مقام سخن ندارم مگر اين دو بيت لسان الغيب را به حضور مبارك تقديم بدارم :

الا اى طوطى گوياى اسرار *** مبادا خاليت شكر ز منقار

سرت سبز و دلت خوش باد جاويد *** كه خوش نقشى نمودى از خط يار

بارى حق جل و على به حكمت بالغه و مصلحت كامله اش مطابق حكم منشور منيع و توقيع رفيعش مصحف شريف براى فرزندم اذن صادر نفرمودند . طغراى همايونش موشح به كريمه ١٧٠ اعراف( فخلف من بعدهم خلف ورثوا الكتاب) . . . است كه اقامت بر ارتحال حاكم است . به حكم رأفت و عطوفت پدرى از السان الغيب خواجه حافظ نيز شرح فرزند عزيزم را مسئلت داشتم مژده دادند كه :

روز هجران و شب فرقت يار آخر شد *** زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد

آن همه ناز و تنعم كه خزان مى فرمود *** عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

بعد از اين نور به آفاق دهم از دل خويش *** كه به خورشيد رسيديم و غبار آخر شد

تا آخر غزل كه الحق طرب انگيز است . صميمانه سعادت مايه فخر و مباهاتم را از مبدأ عالم فياض على الاطلاق خواهانم .

حسن حسن زاده آملى