سيد الوصيين و برهان الموحدين و امام العارفين على اميرالمؤمنين عليه السلام به نظم و نثر , و نيز تصحيح تفسير ابوالفتوح رازى و تعليقات بر آن , و نيز ترجمه و شرح فصوص معلم ثانى فارابى , و نيز حكمت الهى عام و خاص , و نيز نغمه الهى و نغمه حسينى و نغمه عشاق كه هر يك از اين مؤلفات عشر مكرر به طبع رسيده است , و نيز شاگردانى كه تربيت كرده است از بركات آن تجارت است .

شب هاى جمعه جلسه تفسير داشت جمعى از خصيصين از آن محضر مبارك خصوصى بهره مى گرفتند , و اين بنده نيز افتخار شركت داشت .

در احياى معارف حقه كوشا بود گاه به تفسير و گاه به تحرير و گاه به تدريس .

سبحان الله از اول تا آخر كليات ديوانش و در همه تأليفاتش يك كلمه لغو نمى يابى . ديوانش از فاتحه تا خاتمه شور و نوا و سوز و گداز است , خدا گواه است كه محضرش نيز همچنين بود . بيش از ده سال با او حشر داشتم يك كلمه ناروا و يك حرف ناسزا و يك جمله بيهوده از او نشنيدم چه گريه ها و زارى ها از او ديده ام , و چه اندرزها از او به يادگار دارم . و چه خاطرات و چه حالات و چه و چه و . . .

كلمه فحش او( خواهر نامرد بود) . مى فرمود خواهر نامردها چه مى كنند , و يا فلان خواهر نامرد چه گفت . بارها با تبسم مى فرمود فحش من خواهر نامرد است . و اين بنده جز تلفظ اين لفظ فحش , هيچ فحشى درباره كسى از او نشنيدم .

مى فرمود بعد از مرگ ما تأليفات و اشعار ما قدر و قيمت پيدا مى كنند .

در قانون شيخ الرئيس دست داشت و در تهران آن را تدريس مى كرد .

طبعش بسيار لطيف بود . از طلعت ديوانش فروغ( ان من الشعر لحكمة) ساطع است و از طلاقت بيانش شروق( ان من البيان لسحرا) طالع . نازكى اشعارش خود برهان ناطق است , و تقريظ مرحوم ملك الشعراى بهار كه در ابتداى نغمه عشاق ثبت است شاهدى صادق .

اين بنده گوينده اى را از معاصرين نمى شناسد كه آن همه مضامين رفيع حكمت و معانى منيع عرفان را به اين سبك روان به رشته نظم كشيده باشد لذا با هيچ يك از دواوين معاصرين جز به ديوان درج درر حقائق الهى خو نكرده است .