نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٢٦٦

بنده اى ذكر خدا را در چهل روز نيكو نگردانيده است مگر اينكه خداوند وى را از دنيا بيزارى دهد و به درد و دوايش بينايى , و حكمت را در دلش ثابت گرداند و زبانش را بدان ناطق .

دوست من نخست ذكر انس آورد و سپس انس موجب ذكر مى شود : با سوره مباركه اخلاص كه نسبت رب است بيشتر مأنوس باش . سوره با قدر قدر به ولايت راهنمايى مى كند . سوره يس قلب قرآن است , آيه نور نور مى دهد , آيه سخره رفع وساوس نفسانى مى كند و هفتاد بار آن در كافى منصوص است و آن از ان ربكم الله الذى تا قريب من المحسنين است][١]] .

دوستم كتب الله له الرحمة بينديشد كه اگر كسى به دست خود چشمهايش را كور كرده است و به فرض در اين نشأه ابدى باشد در ظلمت نابينايى چه حالتى برايش خواهد بود , آنكه در اينجا چشم دلش را به اتباع شهوات نفسانى كور كرده است و ابدى كه در پيش دارد و آنهم از صفات رذيله خود و آتشهاى درونى خود در عذاب باشد و از كرده هاى خود در جهنم بسر ببرد چگونه خواهد بود اعاذنا الله من شرور انفسنا . در آيه كريمه و من كان فى هذه اعمى فهو فى الاخرة أعمى و اضل سبيلا ][٢]] درست تدبر كن .

حقيقت عالم گواه است كه از نوشتن نامه و پند و اندرز دادن سخت منفعلم كه از خودم خبر دارم , سگ داند و پينه دوز كه در انبان چيست . خداوند عالم فرمود : ([ أتأمرون الناس بالبر و تنسون انفسكم][٣]] [( . آقاى حاج نصرت الله شفيعى به نويسنده ننگرد , به نوشته بنگرد كه همه حق است و نويسنده ناقل است . والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته .

ارادتمند : حسن حسن زاده آملى