نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٢٦٥
جهان با اين فراخى بر وى تنگ مى شود . دوستم بداند كه كثرت عمل ملاك تقرب نيست بكله تعقل و تفكر مى بايد . و بداند كه از آنسوى بخل و امساك نيست تا ندهند بلكه از اينجانب كوتاهى است كه نمى گيرند لذا تعبيرات الهى را مى بينى كه از آنسوى مى فرمايد( يحبهم و يحبونه) و از اين سوى مى فرمايد نسوا الله فنسيهم . و لا تكونوا كالذين نسوا الله فأنسيهم انفسهم برادرم مواظب باشد كه بى طهارت نباشد و بداند كه با حالت جنابت خوابيدن كراهت دارد , و هر وقت كه وضو گرفت تا برايش مقدور است دو ركعت نماز بخواند و از خداى متعال قرب و حضور طلب كند كه مستجاب است و مى تواند كه اين دو ركعت هاى بعد از وضوها را بجاى نوافل يوميه قرار دهد .
اكثر مردم بى دردند و بايد هم باشند كه كلابل ران على قلوبهم ما كانوا يكسبون , اكثرهم لا يعقلون , ولكن اكثرهم لا يعلمون , و لا تجد اكثرهم شاكرين با دردمندان باش اگرچه كم اند و بايد هم كم باشند و قليل ما هم , و قليل من عبادى الشكور و جاء رجل من اقصى المدينه
برادرم وقت چندان نمانده است ابدت را درياب به قول جناب خواجه حافظ :
صد ملك دل به نيم نظر مى توان خريد *** خوبان در اين معامله تقصير مى كنند
از سيد كائنات صلى الله عليه و آله روايت شده است كه : من أخلص لله اربعين يوما فجر الله ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . يعنى هركس چهل روز به اخلاص براى خدا باشد خداوند چشمه هاى حكمت را از دلش بر زبانش جارى گرداند .
و ثقة الاسلام كلينى رضوان الله تعالى عليه در جامع كافى از ابى جعفر امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه : ما أخلص عبد الايمان بالله اربعين يوما او قال ما أجمل عبد ذكر الله اربعين يوما الا زهده الله فى الدنيا و بصره دائها و دوائها و أثبت الحكمة فى قلبه و انطق بها لسانه . يعنى امام عليه السلام فرمود : هيچ بنده اى ايمان به خدا را در چهل روز خالص نگردانيده است , يا اينكه فرمود : هيچ