نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٥٤ - غزل آفتاب عشق

مزرعة الاخره دقت كن . و به عبارت ديگر : هر كسى سفره خود و مهمان سفره خود است .

نكته : قرآن صورت كتبيه انسان كامل است , و عالم صورت عينيه حقيقت وى .

نكته : آنچه در احوال و اطوار سالك در خواب و بيداريش عايدش مى شود ميوه هايى است كه از كمون شجره وجودش بروز مى كند .

نكته : جناب وجود ملك است و اسماء حسنى و صفات عليايش عسكرش , هر كجا آن شاه قدم نهاد اين لشكرش با اوست .

نكته : از شاه اولياء اميرالمؤمنين عليه السلام سئوال كردند كه وجود چيست ؟ گفت : به غير وجود چيست ؟ .

در الهى نامه گفته ام :

الهى به حق خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرينت نورم ده .

الهى همه از تو دوا خواهند و حسن از تو درد .

الهى همه گويند بده , حسن گويد بگير .

الهى همه برهان توحيد خواهند و حسن دليل تكثير .

الهى اگرچه درويشم ولى داراتر از من كيست كه تو را دارم .

الهى در ذات خودم متحيرم تا چه رسد در ذات تو .

الهى هر چه بيشتر دانستم نادان تر شدم بر نادانيم بيفزا .

الهى گروهى كوكو گويند و حسن هو هو .

الهى خنك آن كس كه وقف تو شد .

الهى شكرت كه اين تهيدست پابست تو شد .

الهى همه از مردن مى ترسند و حسن از زيستن كه اين كاشتن است و آن درويدن .

الهى شب پره را در شب پرواز باشد و حسن را نباشد .

الهى خوشا آنان كه همواره بر بساط قرب تو آرميده اند