انتظار بشر از دين - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦٣ - دين و نيازهاى عقلانى و احساسى

خداي سبحان تعليم و تربيت آن ها را بدون واسطه به عهده دارد و آن ها نيز تعليم و تربيت ديگر انسان ها را بر عهده دارند.

دليل نياز انسان ها به راهنمايي انسان کامل، آن است که بشر عادي، نه ظرفيت آن را دارد که به علوم بي کران احاطه پيدا کند و نه فرصت آن براي او فراهم است تا همه حقايق را تدريجاً بشناسد. از اين رو، بسياري از خيرات هست که انسان چون خير بودن آن را نمي داند، از آن گريزان است و بسياري از شرور است که چون شر بودن آن ها را نمي داند، به سمت آن گرايش پيدا مي کند و اين گرايش و گريز کاذبانه است؛ چنان که قرآن فرمود: کُتب عليکم القِتال و هو کره لکم و عسي أن تکرهوا شيئاً و هو خير لکم و عسي أن تحبّوا شيئاً و هو شرّ لکم و الله يعلم و أنتم لاتعلمون؛ ١ کارزار بر شما واجب شده است؛ در حالي که براي شما ناگوار است. بسا چيزي را خوش نمي داريد و آن براي شما خوب است و بسا چيزي را دوست مي داريد و آن براي شما بد است و خدا مي داند و شما نمي دانيد.

چون انسان به بسياري از مطلوب ها و يا مهروب ها آگاه نيست وخدا به آن ها آگاهي دارد، بر انسان لازم است که به غيب ايمان آورد و با ايمان به مبدأ، آن حقايق را بپذيرد؛ همان طور که خداي سبحان درباره مسائل ارث مي فرمايد: درتوزيع سهام ارث در بين طبقات وارث، اگر شما پيام غيب را بپذيريد بهتر است؛ زيرا شما نمي دانيد که کدام يک از ورثه در آينده به سود شما کار مي کند: لا تدرون أيهم أقرب لکم نفعاً فريضة من الله؛ ٢ شما نمي دانيد که کدام يک از پدران و فرزندانتان براي شما سودمندترند؛

اين فريضه و حکم لازمي است از جانب خدا.

بنابراين، انسان چون با انبوهي از نقص ها همراه است و خودش توان برطرف