انتظار بشر از دين - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨ - پيش گفتار

حيات مجتهد به منظور ارائه برنامه ها در شرايط متغير با استفاده از منابع دين.

آري، تنها راه نجات از توفان تجربه گرايى، ركوب كشتى نوح وحى است:

بحر اگر شود جهان، كشتى نوح اندرآ *** كشتى نوح كى بود سُخره غرقه و تلف ١

نيز تنها طريق رهايى از زهر حسّ گرايى، بهره ورى از پاد زهر عقل و وحى است:

كان زمرّديم ما، آفتِ چشم اژدها *** آنك لَدِيغِ غم بود، حصّه اوست وا اسف ٢

همچنين تنها صراط مستقيم ايمنى از خطرهاى ياد شده، طواف گرد كعبه دين است:

بهتر ازين ياركيست، خوشتر ازين كار چيست *** پيش بُتِ من سجود، گِرد نگارم طواف ٣

آن گاه است كه نيل به جزم علمي و عزم عملى و وصول به طمأنينه و آرامش و رسيدن به فضايل خُلقى و شهود امنيّت محلّى، منطقه اى و بين المللى ميسور خواهد بود:

خواجه عجب نيست اينك، من بدَوم پيش صيد *** طرفه كه بر گِرد من، كرد شكارم طواف ٤

پيام وحي الهى به منتظران عقل و عدل اين است: