مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ٨٦ - تقييد و تخصيص كتاب به سنت

گفتيم , در مورد سنت قطعيه يعنى خبر متواتر ترديدى وجود ندارد , پس ترديد صرفا از جهت ظنى بودن اين بخش از سنت است و آنهم با توجه به ادله حجيت رفع مى گردد . زيرا هر چند اخبار آحاد ظنى الوصول است ولى پس از اقامه ادله قطعيه بر حجيت آنها و ملحوظ شدن به عنوان حجج شرعيه از نظر ارزش و اعتبار همانند منابع قطعى هستند . كما اينكه ظواهر كتاب هم از نظر دلالت قطعى نيست بلكه ظنى است , و به كمك ادله حجيت صاحب اعتبار است . پس دوران امر ميان دو ظن معتبر است كه بايد يكى از آن دو را انتخاب نمود , ظاهر كتاب و خبر واحد . در حالى كه هر دو به موجب ادله حجيت داراى ارزش و اعتبار مى باشند . اصول لفظيه مانند اصل عموم و اطلاق پشتوانه ارزش و اعتبار عمومات و اطلاقات كتاب هستند , و ادله حجيت خبر واحد پشتوانه اخبار واحد مى باشند , حال ببينيم در مقام انتخاب كدام يك ترجيح دارند ؟ با اندك تامل معلوم مى گردد كه راهى جز دست برداشتن از ظواهر كتاب نيست , زيرا همان طور كه گفتيم محتواى اخبار مى توانند قرينه توضيح دهنده ظواهر كتاب محسوب شوند ولى ظواهر كتاب نمى توانند موجب رفع يد از اخبار گردند , زيرا جهتى براى رفع يد وجود ندارد . تنها چيزى كه در اين مقام ممكن است مورد تمسك افرادى قرار گيرد كه با تخصيص و تقييد كتاب توسط خبر واحد مخالفند , اخبار و رواياتى است كه از سوى معصومين وارد شده مبنى بر اين كه احاديثى كه از ما براى شما نقل مى شود بايستى بر كتاب خدا عرضه گردد , هر كدام با آن مخالف است مردود و هر كدام موافق است مقبول مى باشد . ولى پر واضح است كه مخالفت يعنى معارضه و رويا روئى , نه تفسير و توجيه , و