مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ٤١ - حجيت ظواهر قرآن

مجتهدين اماميه علاوه بر ارائه اينگونه اخبار به رواياتى تمسك مى كنند كه ائمه اطهار با توجه به داخل شدن احاديث مجعوله توسط مغرضين در ميان احاديث دستور فرموده اند كه گفته هاى آنان به قرآن عرضه شود و هر كدام كه منطبق با قرآن است اتخاذ , و هر كدام معارض است بديوار بزنند , و اين امر با ممنوعيت بهره بردارى از قرآن سازش ندارد . و نيز اينكه به موجب روايات متعدده , شروط ضمن عقود هرگاه با كتاب مخالف باشد باطل است , كه بى ترديد نشان مى دهد تشخيص مخالف و يا موافق كتاب محتاج به مراجعه به آن و مجاز بودند استنتاج از ظواهر آن است .

البته مسلم است كه بهره بردارى از قرآن مجيد بخصوص آيات مربوط به احكام تقنينى و تشريعى چنان ساده نيست كه هر كس بتواند مستقيما و بدون هيچگونه فحص و بحث مورد عمل و استناد قرار دهد , بلكه با توجه به وجود ناسخ و منسوخ , مطلق و مقيد , عام و خاص , مجمل و مبين در قرآن مجيد , تنها افراد آگاه به معيارها و ضوابط و برخوردار از ملكه قدسيه اجتهاد مى توانند آيات را مورد استنباط قرار دهند و با ملاحظه كليه جوانب و ابعاد مبادرت به اظهار نظر نمايند .

لازم بتذكر است كه بر اسلام در طول تاريخ ضربه هاى كارى زيادى از اين جهت وارد آمده كه افرادى ناآشنا , كه احيانا در يكى از رشته هاى علمى خود را واجد تخصص ديده اند , با پيدايش اين گمان و تصور باطل كه آنان مى توانند در قرآن هم ابتدا بساكن اظهار نظر كنند , به استنباط از آيات مبادرت ورزيده اند حتى گاهى تحت تأثير مستقيم فرهنگهاى بيگانه , عقائد و آرائى را صادر نموده اند كه