حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٨٦ - عظمت حج و ثواب آن

درآمدش از راه حلال باشد و هرگز اجازه ورود درهمي حرام به اموال
خود ندهد و اگر خداي نكرده به هنگام آماده شدن براي سفر حج به مال خود اطمينان ندارد و حق امام، يا حق ديگران در مال اوست، مال خود را پاك كند و حقوق مردم را به آنان برگرداند ; زيرا اگر به اين مسئله مهم توجه نكند، از ثواب هايي كه براي حج شمرده شده محروم خواهد شد، بلكه به هنگام لبيك گفتن در جوابش « لالبيك و لاسعديك » خواهند گفت، چنانچه در روايت آمده است.

كسي كه با مال حرام سفر كند به هنگام لبيك به او جواب رد داده خواهد شد[١].

محدث خبير، صدوق بزرگوار در « من لا يحضره الفقيه » از طريق صحيح از كتاب حسن بن محجوب از كتاب محمّد بن قيس روايت كرده اند كه محمّد بن قيس مي گويد : شنيدم از ابوجعفر محمّد بن علي الباقر (عليهما السلام) كه در مكه اين حديث را براي مردم مي فرمود :

پيامبر اسلام  (صلّي الله عليه وآله) نماز صبح را با مردم خواند، سپس با آنان به گفتگو نشست تا آفتاب طلوع كرد، مردم يك يك از مجلس برخاسته و رفتند بجز دو نفر يكي از انصار و يكي از اعراب باديه از طايفه ثقفي.

رسول خدا  (صلّي الله عليه وآله) به آن دو نفر فرمود : مي دانم شما را حاجتي است و آن پرسش از يك مسئله است، اگر بخواهيد من قبل از سؤال شما به پاسخ اقدام كنم، اگر نه بپرسيد تا به شما جواب بگويم.

گفتند : شما ما را خبر ده ; زيرا گفتن شما بدون پرسش ما بهتر چشم

[١] من لايحضره الفقيه : ٢/٣١٧، حديث ٢٥٥٧ ; وسائل الشيعه : ١١/١٤٥، حديث ١٤٤٧٨.