حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٥٦ - ١١ ـ پوشاندن سر

است ولي پس از پوشيدن لباس احرام و گفتن تلبيه، تمام زينت ها بر او
حرام مي شود، تا بدين وسيله براي مدتي بتواند از مرز ماديت خارج شده، الهي محض گردد و لذت بندگي حق را به دور از تعلقات مادي بچشد.

در آن سرزمين پاك بايد زنان به نداي بانوي دو سرا فاطمه زهرا  (عليها السلام)  ـ كه هنوز بعد از گذشت چهارده قرن از فضاي مكه و مدينه به گوش مي رسد ـ توجه كنند كه فرمود:

بهترين زينت زن، حيا و پاك دامني است و اين كه مردان را نبيند و مردان او را نبينند[١].

زنان بايد همه جا و همه وقت خصوصاً در اين سفر، حضرت احديت را به ياد داشته باشند و بدانند كه با جلوه خود، چه در اين سفر، چه در حضر، هزاران بلاي خانمانسوز براي جامعه بشري به ارمغان آورده و ملتي را غرق در فساد و تباهي مي كنند.

آري، اي زن ! در اين سفر بيش از پيش تمرين حيا و عفت كن و به جامعه و به خصوص نسل جوان ترحم آر كه جامعه و جوانانش بر اثر خودنمايي و عشوه هاي تو به چاهي مي افتند كه گاهي نجات از آن چاه، براي آنان غير ممكن مي نمايد.

١١ ـ پوشاندن سر

به وقت حركت از ميقات تا رسيدن به سر منزل مقصود و خروج از احرام، هر پوششي براي سر مرد حرام است.

كلاه، ديهيم، عمامه، افسر، تاج و... در محضر مقدس او بر سر نداشته

[١] بحار الأنوار : ٣٧/٦٩.