حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٣٣ - حق الناس و اهميت آن

عَنْ عَليٍّ (عليه السلام) قالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللّهِ (صلّي الله عليه وآله) يَقُولُ : مَطَلُ الْمُسْلِمِ الْمُوسِرِ ظُلْمٌ لِلْمُسْلِمينَ[١].

علي (عليه السلام) مي فرمايد : از رسول خدا (صلّي الله عليه وآله) شنيدم فرمود : مسامحه و امروز و فردا كردن كسي كه توانايي پرداخت بدهي را دارد، ستم به مسلمانان است.

حضرت صادق  (عليه السلام) مي فرمايد :

شديدترين حال انسان در قيامت وقتي است كه مستحقين زكات و خمس جلوي انسان را بگيرند و بگويند : خداوندا ! اين شخص خمس يا زكات مالش را به ما نپرداخته. پس خداوند از حسنات اين شخص به آن ها عوض مي دهد[٢].

پيامبر اسلام  (صلّي الله عليه وآله) فرمود :

اهل آتش از بوي چهار نفر در اذيت و آزارند، اينان از حميم جهنم مي آشامند و فريادشان به واويلا بلند است، يكي از آن ها در صندوقي از آتش است و آن، كسي است كه از دنيا رفته و حقي از حقوق مردم برگردن او مانده[٣].

امام صادق  (عليه السلام) مي فرمايد :

كسي كه حق مؤمني را حبس كند، خداوند وي را در قيامت پانصد سال سر پا نگاه مي دارد، در حدي كه از رگ هايش خون بريزد، سپس

[١] الكافي : ٧/٤١٢، باب أدب الحكم، حديث ١ ; تهذيب الأحكام : ٦/٢٢٥، باب ٨٨، حديث ١ ; وسائل الشيعه : ١٨/٣٤٣، باب ١١، حديث ٢٣٨٠٩.

[٢] لئالي الأخبار : ٣/٢١٤.

[٣] لئالي الأخبار : ٣/١٩٧.