حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٧٢ - ٢ ـ جايگاه جغرافيايي كعبه

٢ ـ جايگاه جغرافيايي كعبه

كعبه در جايگاهي بنا شده است كه هيچ گونه وسيله تفريح و مناظر طبيعي خوشايندي ندارد، سنگلاخي در ميان اقيانوسي از ريگزارها و ديدگاه هاي خشن كه مجالي به انديشه هاي گسترده و عميق و فوق ضرورت هاي زندگي معمولي نمي دهد.

حكمت بالغه ايست كه كعبه را در اين جايگاه خسته كننده قرار داده است تا انسان ها از محيط هاي زيبا و خوش آب و هواي جهان روي به آن بياورند و هدفي جز چشيدن طعم تكليف نداشته باشند.

در حج خانه خدا هيچ يك از عوامل طبيعي، نفساني و اجتماعي دخالتي در انجام تكليف ندارد، بلكه در آن تكاپو، انسان است و خدايش كه رويارويش قرار گرفته است.

اگر انسان همين نكته را در اين سفر ملكوتي بفهمد، به جايي مي رسد كه چشمي نديده و گوشي نشنيده، در آن صورت است كه تمام وجود انسان فرياد «دوست، دوست» سر خواهد داد.

من از سر همه عالم گذشتم الا دوست *** نعيم دنيي و عقبي تو را و ما را دوست

مراد هر دو جهان مي كنند بر ما عرض *** دل از ميان همه مي كند تمنا دوست

رسد به مرتبه اي اتحاد ما با او *** كه هيچ فرق نماند ميان ما با دوست