حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١١٢ - حج و جهاد رهبانيت در اسلام

اگر انسان بخواهد ملكوت واقعيت ها را بيابد و با آن ها متحد شود، رسيدن به اين مرتبه در صورتي ميسر است كه از بند شهوات حيواني و اوهام و خيالات و نفسانيات شيطاني آزاد شود، در اموري مادي به ضرورت و به اندازه شأن خود اكتفا كند و در تمام حركات و سكنات خويش در صدد باشد كه براي جلب رضاي دوست قدم بردارد.

راستي، چگونه ممكن است انسان، غرق در امور غير الهي باشد و در عين حال، به فيوضات عالي رباني و اسرار ملكوتي دست يابد؟!

گروهي از مردم براي رسيدن به حقايق رباني و اسرار ناپيداي هستي، دست از شهر و ديار مي كشيدند، از شؤون مادي و زر و زيور دنيا روي برگردانده و از خلق عالم كناره گيري مي كردند و به شكاف كوه ها و تاريكي غارها پناه برده و در حصار رهبانيت قرار مي گرفتند، تا بهتر بتوانند با حضرت يار انس گرفته و از معنويات بهره مند شوند.

ولي اسلام عزيز روش آنان را نادرست دانست و براي بدست آوردن حقايق آسماني، تكيه بر رهبانيت را ممنوع اعلام كرد و براي اين كه عاشقان اسرار و معارف به اهداف خود برسند، براي آنان برنامه هايي بس عالي و اعمالي بس نيكو قرار داد و به آنان وعده حتمي فرمود كه اگر از اين طرق حركت كنند، به خواسته هاي معنوي خود خواهند رسيد و هر كس كه از اين دستورها پيروي كرد به حقايقي كه بايد برسد، دست يافت.

در مسئله رهبانيت و سير و سفر روحي و پختگي در راه سلوك از رسول اسلام (صلّي الله عليه وآله) سؤال شد: آيا آيين شما هم به آن دعوت مي كند ؟

حضرت فرمود: در دين من رهبانيت، براي دست يافتن به فيوضات